“จับได้แล้ว ยัยตัวแสบ” เสียงทุ้มแหบพร่าของคนเพิ่งตื่นนอนดังขึ้น พร้อมกับเปลือกตาที่ค่อย ๆ เปิดออกเผยให้เห็นนัยน์ตาคมนุ่มลึกแต่แฝงความร้ายกาจไว้ คุณภาคินไม่ได้แค่จับมือฉัน แต่เขากลับใช้แรงที่มีมากกว่ากันพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างฉันจากด้านบนทันที
“พะ...พี่ จะทำอะไรคะ”
ฉันตัวแข็งทื่อมองเขาตาค้าง หายใจติดขัดเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขาในท่าทางล่อแหลมแบบนี้ เขาจ้องมองฉันด้วยนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูและแฝงความร้อนแรงกันตั้งแต่เริ่ม
“เธอแอบทำอะไรตอนฉันหลับ” เขาพูดพลางยกยิ้มมุมปาก พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแตะกัน
“ฉันแค่จะปลุกพี่ ก็พี่เล่นวางท่อนแขนนั่นพาดตัวฉันนี่” ฉันโกหกหน้าด้าน ๆ แต่แทนที่เขาจะดุหรือผละตัวออกจากฉันไป เขากลับทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะทำ นั่นคือเขาโน้มตัวใกล้กว่าเดิม ซบหน้าลงกับแก้มของฉันก่อนจะหอมฟอดใหญ่หนัก ๆ ไม่ใช่ข้างเดียว แต่ทั้งสองข้าง!!!
‘ฟอด...ฟอด
