เพียงคำพูดของเขาที่ว่า ‘ล่อเธอ’ มันทำให้ฉันเบิกตากว้าง ใบหน้าร้อนผ่าว ความรู้สึกซึ้งใจที่เขายื่นมือมาช่วยเมื่อครู่หายวับไปกับตา
“เดี๋ยวนะคะ!!! นี่เราคุยกับเรื่องธุรกิจอยู่นะพี่”
“ก็ใช่ แต่คุยจบแล้วไง ตอนนี้ก็ต้องให้รางวัลกันก่อนรึเปล่า” ใบหน้ายิ้มร้ายนั้นพูดออกมาพร้อมกับโน้มตัวมาใกล้กันจนลมหายใจรดรินให้รู้สึก “ถ้าจะขอรับรางวัลก่อนจะเป็นไรไป”
“พี่มันคนเจ้าเล่ห์ชะมัด นี่วางแผนมาหมดแล้วใช่ไหม ตั้งใจเคลมกันอยู่แล้วสิ”
“ต้องเรียกว่าผิดคาดต่างหาก ตอนแรกกะจะเคลมภรรยาฟรี ๆ ด้วยซ้ำ นี่ต้องสิ้นเปลืองแรงช่วยงานด้วยนะ เธอได้ประโยชน์เต็ม ๆ พี่ไม่ใช่รึไง หึ...”
“พี่ภาคิน...หยุดเลยนะ!!! ว๊าย~~” คุณภาคินไม่เปิดโอกาสให้ฉันได้ตั้งตัวแม้แต่วินาทีเดียว แขนแกร่งนั้นรวบเอวคอดกิ่วกันเข้าหาเขา จนแผ่นหลังฉันแนบชิดไปกับอกแกร่งเขา
บ้าเอ้ย!!! อยากจะขัดขืน แต่กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากเขามันทำให้ฉันสมองโล่งและเริ่มหลง
