เสียงประตูห้องปิดลงพร้อมกับล็อกกลอน ความเงียบและความอึดอัดถาโถมเข้ามา คุณภาคินไม่ได้พูดอะไร เขากลับเดินมาหาฉันช้า ๆ ทำเอาฉันหัวใจจะระบิดออกมาอยู่แล้ว
“คะ...คุณภาคิน คุณอย่าทำให้ฉันกลัวสิคะ นะ...นี่มันห้องของฉัน คุณก็กลับไปห้องของคุณสิคะ”
“ก็นี่แหละห้องของฉัน” เขาพูดออกมาดื้อ ๆ
“ห๊า!!! ไหนคุณบอกว่านี่ห้องของฉันไงคะ”
“...” ฉันเริ่มทำตัวไม่ถูกเพราะเขาเริ่มก้าวเดินเข้ามาใกล้ฉันช้า ๆ ใบหน้ายิ้มร้ายทำเอาฉันขนลุกไปหมดคิดไม่ออกเลยว่าเขาจะทำอะไรกับฉัน
“คุณภาคิน...คุณต้องการอะไรจากฉันอีกกันแน่ ยะ...อย่าเข้ามานะ” ฉันบอกพลางถอยหลังจนขาติดโซฟากว้างกลางห้อง
“ทำไม...กลัวเหรอ ปกติเธอต้องคอยปรนนิบัติฉันก่อนเข้านอนทุกคืนไม่รู้รึไง”
“ว่าไงนะ...ทำไมฉันไม่เคยจะจำได้ว่าเคยทำอะไรแบบนั้น อีกอย่างที่คุณจ้างคือหน้าที่เมียบังหน้านะ ไม่รวมถึงเรื่องนี้ซะหน่อย”
“หึ...งั้นก็ถือซะว่าเงินร้อยล้านนั่น ฉันจ่ายไปเพ
