ตลอดทั้งวันฉันแกล้งทำตัวเป็น เบ๊...ประจำแผนก ใครสั่งให้ไปเช็กสต๊อกฉันก็ไป ใครสั่งให้คีย์ข้อมูลลงระบบฉันก็ทำ จนพวกเขาได้ใจเรียกใช้กันจ้าละหวั่น คิดว่าฉันเป็นแค่ยัยเด็กสมองโง่หน้าสวยที่ถูกส่งมาดัดนิสัยล่ะสิ
ทว่า...ความจริงแล้ว ทุกครั้งที่พวกเขาใช้งานฉันนั้นหมายถึงฉันสามารถเข้าถึงข้อมูลพวกนี้โดยสุจริตไม่ต้องแอบทำ แถมพวกเขายังบอกรหัสผ่านเข้าระบบของตัวเองทุกคนด้วย ประมาทไปแล้วจริง ๆ
ฉันที่นั่งคีย์ข้อมูลอยู่หน้าจอแทบไม่ลุกไปไหน จู่ ๆ ภายในกองแฟ้มเอกสารนั้นดันมีเอกสารลับชิ้นหนึ่งซ่อนอยู่ในแฟ้มนั้น
“โครงการร่วมทุนสมาร์ทโลจิสติกส์ หรือว่าจะเป็น...ข้อมูลนำเสนอโครงการที่จะทำกับคู่แข่งของบริษัทคุณภาคินกันนะ” แค่หน้าปกแฟ้มก็ทำให้ความอยากรู้อยากเสือกพุ่งปรี๊ดเข้าสองมองฉันเปิดอ่านแผนการวางระบบโลจิสติกส์
“ดูยังไงโครงการนี้ก็เอื้อประโยชน์ให้กับทางนั้นมากกว่าบริษัทขนส่งแห่งนี้ไม่ใช่รึไงกัน” ฉันพึมพำออ
