(เช้าวันต่อมา)
‘กริ้ง~~~~~’
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ฉันค่อย ๆ ปรือตาตื่นด้วยความไม่เต็มใจนัก มือฉันเอื้อมไปแตะมันเพื่อให้สงบลง ก่อนจะหยัดตัวนั่งขยี้ตาเบา ๆ แน่นอนว่า คนข้าง ๆ ยังคงเอาแขนก่ายฉันตอนนอนไม่ห่าง พวกคุณกำลังคิดว่าเมื่อคืนพวกเราจัดหนักจนฉันไม่อยากตื่น และเขาก็หลับลึกใช่ไหม ผิดคาดเลยล่ะ ฉันนั่งรีดผ้าค่ะ ส่วนคุณภาคินจู่ ๆ งานบริษัทก็มีปัญหาต้องนั่งเช็คงานทั้งคืนจนฉันนอน เอาจริงฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาได้นอนเมื่อไหร่
ฉันรีบไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยความตื่นเต้นเพราะไม่ได้กระตือรือร้นกับการทำงานมาสักระยะแล้ว ปากฉันแม้จะบ่นว่าเบื่องานไม่อยากทำอะไร แต่คนที่ทำงานหนักมาทั้งชีวิตตลอดเวลาเช้ายันค่ำ พอจู่ ๆ ไม่ได้ทำอะไรเลยมันก็รู้สึกแปลกไปจนเหมือนขาดอะไรบางอย่างในชีวิตนั่นแหละ
“ใส่ชุดอะไรดีนะ” ฉันเลือกเสื้อผ้าที่แขวนตาราวผ้าในตู้ ซึ่งฉันสั่งมันจากแอพพลิเคชั่นในมือถือ เรียกได้ว่าชุดที่อยากได้ถู
