เพียงเขาผลักประตูไม้สักบานใหญ่เข้าไป ฉันถึงกับยืนนิ่งขาแข็งทันทีเมื่อเห็นภายในบ้าน
“โอ้...พระเจ้า!!!” ฉันอุทานออกมาอย่างไม่อาจห้ามใจได้
ภาพตรงหน้าของห้องแรกเป็นโถงสูงเพดานเปิดโล่ง รายล้อมด้วยชั้นหนังสือไม้สูงลิ่ว เหมือนในหนังเวทมนตร์เรื่องหนึ่งไม่มีผิด กลิ่นกระดาษเตะจมูกจาง ๆ พร้อมกับหนังสือที่ละลานตายิ่งกว่าร้านหนังสือห้าหกร้านรวมกันซะอีก แถมหนังสือแต่ละเล่มควรค่าแก่การเก็บเป็นสมบัติมาก
‘ประทับใจจัง หนังสือบางเล่มเก่ากึก แต่เขาก็รักษามันอยู่ในสภาพดีสุด ๆ’
เมื่อต้องอยู่ต่อหน้าหนังสือมากมายมันทำให้ฉันลืมตัวไปซะสนิท จนลืมคีพลุคหรือแกล้งเอ๋อใส่เขา ขาฉันก้าวพรวดเข้าไปที่ชั้นหนังสือด้วยความตื่นเต้น แววตาเปล่งประกายวาววับกับหนังสือตรงหน้า มือลูบหนังสือพวกนี้อย่างกับไม่เคยจับมาก่อน (ก็ไม่เคยจับมาจริง ๆ นี่ บางเล่มหายากจะตาย ไม่ก็เลิกผลิตไปนานแล้วเพราะสมัยนี้มีแต่ *****ค)
“เล่มนี้มัน เกมกลยุ
