บรรยากาศภายในห้องนอนยามเช้าเต็มไปด้วยความอบอุ่นของคู่แต่งงานใหม่ พัชระมองคนในอ้อมกอดที่ตอนนี้กำลังหลับสนิท เห็นแล้วก็หมั่นเขี้ยวจริงๆ จึงได้ก้มหน้าลงไปงับปลายจมูกรั้นนั่นเบาๆ
คนตัวเล็กได้แต่ผลักหน้าเขาออก เหมือนปัดแมลงน่ารำคาญ
คนอะไรตอนตื่นมีสติดีเนี่ยขยันเถียงเขาจัง พอเถียงไม่ได้ก็โกรธ งอน ไหนใครกันที่บอกว่าจะเป็นเมียที่ดี หึ เขาก้มลงขโมยหอมแก้มนวลอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อพิธีรับตำแหน่งในวันนี้
“ซัน ตื่นได้แล้ว ลุกไปอาบน้ำ เดี๋ยวช่างแต่งหน้าจะมาแล้วนะ” ไม่มีเสียงตอบรับจากคนตัวเล็กขี้เซา
“ซัน จะยอมตื่นดีๆมั้ย เดี๋ยวค่อยขึ้นมานอนต่อ”
“อือ ซันง่วงอ่ะ ขออีกนิดนะคะ” อาทิตยาตอบกลับเสียงงัวเงีย ไม่ไหว...หนังตาเธอหนักมากลืมตาไม่ขึ้น เมื่อคืนก็กว่าจะได้นอน
“อย่าหาว่าพี่ใจร้ายนะ” เขาเตือนแล้วนะ
พัชระยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วขบติ่งหูเล็กเบาๆ ปลายลิ้นหนาค่อยๆเลียใบหูเล็กละเลียดชิมไ
