Episode 13: อย่าดื้อ

1003 Words

Episode 13: อย่าดื้อ “เห้ย ขอโทษ” เซย์ริวตกใจ เขาลืมตัวไปจริง ๆ “ขอโทษนะ เสร็จข้างในไปแล้วรู้สึกผิดว่ะ” เขาห่อตัวลงนั่งข้าง ๆ เธอก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่หัวเตียงแล้วค่อย ๆ เช็ดให้ตรงจุดนั้นอย่างเบามือ พริกหวานไม่ได้ตอบอะไรกลับไป การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขาหลังจากที่มีอะไรกันเสร็จมันทำให้เธอค่อนข้างรู้สึกดีเลยล่ะ “โกรธไหม ขอโทษนะ” เซย์ริวเอ่ยขอโทษเสียงอ่อน เขารู้สึกแย่จริง ๆ “ไม่เป็นไร ฉันโอเค” พริกหวานหันหน้ากลับมาสบตากับคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะยิ้มให้ ในตอนนั้นอารมณ์ของเธอก็พุ่งแบบหยุดไม่อยู่เหมือนกัน อย่างน้อยมันก็รู้สึกดีมาก ๆ “แต่ฉันรู้สึกผิดว่ะ” “พอ ๆ ก็เสร็จไปแล้วทำไงได้ อีกอย่างก็เสียวดีไม่ใช่หรอ” พริกหวานที่เห็นอีกคนซึมก็เอ่ยแซวก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดห***มของร่างสูง “อย่าซน” เซย์ริวเอื้อมมาจับมือของพริกหวานให้เลิกแหย่เขา “แค่จะบอกว่าไม่ต้องคิดมาก ฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร ถือว่าเปิดประสบการ์ณดี” พริกหวานว่าแบบนั้น ก่อนจะพยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้น “โอ๊ย ปวด” เธอพยายามลุก แต่ก็ปวดตรงส่วนอ่อนไหวตุ๊บ ๆ “ไหวไหม” “ไหว” “แต่สภาพเธอดูไม่ไหวเลยนะ” เซย์ริวบอก เขามองคนสวยตรงหน้าที่พยายามจะดันตัวลุกขึ้นให้ได้ มองอยู่สักพักจนทนไม่ไหว ลุกใส่กางเกงอย่างลวก ๆ ก่อนจะเอาผ้าห่มห่อตัวเธอแล้วอุ้มขึ้นในท่าเจ้าหญิง “ว้าย! อุ้มทำไม” “แล้วลุกเองได้รึไง อย่างว่าแหละ ครั้งแรกก็เจอของใหญ่เลย” เซย์ริวเอ่ยแซวก้มมองคนที่อุ้มอยู่ก่อนจะยกคิ้วกวน ๆ ให้ เพี๊ยะ! “ไม่ต้องพูดเลย!” พริกหวานตีเขาอย่างเขิน ๆ แล้วซุกหนาลงที่หน้าอกแกร่ง เพิ่งสังเกตว่าหุ่นเขาดีมาก จน... กึก! “โอ๊ยพริก! เจ็บ กัดทำไม” เซย์ริวร้องสะดุ้งออกมา เมื่อคนตัวเล็กในอ้อมแขนกัดที่ยอดอกเขาอย่างแรง ส่วนพริกหวานก็ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ตีมึน ซบอกเขาแบบนั้นเฉย ๆ แต่เซย์ริวแอบได้ยินเสียงกลั้นหัวเราะของเธอ แกร็ก! “เอ๊ะ เปิดประตูจะไปไหน” พริกหวานถาม แต่ก็ไม่ต้องรอคำตอบ เพราะเขาเดินมาที่ห้องของตัวเองแล้วกดรหัสเข้าห้อง “พามาทำไม” พริกหวานถามต่อ “เธอจะนอนบนเตียงของตัวเองรึไง เลอะขนาดนั้น” เซย์ริวตอบ พร้อมพาเธอไปที่ห้องน้ำของตัวเอง “อาบน้ำไป เดี๋ยวไปเอาเสื้อผ้ามาให้” “ขอบคุณนะ” พริกหวานเอ่ยตอบ เธอว่านอนสอนง่าย ไม่ได้ดื้อรั้นอะไร ที่เขาพูดก็ถูกที่นอนเธอเลอะเทอะเต็มไปหมด ครั้นจะให้เอาผ้าไปซักอบตอนนี้ก็ไม่ใช่เรื่อง เซย์ริวปล่อยให้พริกหวานอาบน้ำในห้องของตัวเอง เขาเดินออกมาแล้วเข้าห้องตรงข้าม เพราะเปิดประตูแง้มเอาไว้เลยไม่ต้องขอรหัส ก่อนจะเดินตรงเข้ามาที่ห้องนอนอีกครั้ง แล้วนั่งลงบนเตียง มองคราบน้ำรักที่เลอะเต็มที่นอน สายตาไปสะดุดกับคราบสีแดงที่ตอนนี้เหือดแห้งติดที่นอนไปแล้ว เขาเอื้อมมือไปลูบมันเบา ๆ แล้วยกยิ้มขึ้น ดีใจฉิบ ดีใจที่ได้เป็นคนแรกของเธอ เขามองอยู่อีกแปปนึงก่อนจะลุกขึ้นผิวปากอย่างอารมณ์ดีเปิดตู้เสื้อผ้าเธอออกมา ชอบจริง ๆ เลย ชุดนอนมีแต่ชุดที่ถ้าเธอใส่เขาจะไม่ให้นอนสักชุด อยากจับเธอกินอีกจัง :) เขาเลือกชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีแดงออกมาตัวนึงก่อนจะยืนนิ่ง ๆ ช่างใจว่าพวกชุดชั้นในของเธอควรเอาไปให้ด้วยไหม? ไม่ต้องหรอก “ว๊าย เข้ามาก็เคาะก่อนสิ ฉันโป๊อยู่นะ” พริกหวานเอ่ยก่อนจะรีบเอามือขึ้นมาปิดท่อนบนท่อนล่างของตัวเองอย่างเขินอาย “อายอะไร เห็นมาหมดแล้ว วางชุดไว้ตรงนี้นะ ถ้าใส่ไม่ไหวก็เรียก” เซย์ริวเอ่ยแล้วยืนพิงประตูห้องน้ำอยู่แบบนั้น “ทำไมไม่ออกไป?” “แล้วทำไมต้องออกไป? รีบอาบได้แล้ว จะตี 1 แล้วนะ” “ถ้านายยังยืนแบบนั้นฉันไม่กล้าอาบ” “หรือต้องให้อาบให้ไหม?” เซย์ริวเอ่ยก่อนจะพยายามเดินเข้ามาตรงอ่างอาบน้ำ “หยุด กลับไปยืนอยู่ที่เดิมเลย อย่าก้าวเข้ามาเชียว” พริกหวานพูดพร้อมทั้งชี้นิ้วไปทางเขา ส่วนเซย์ริวก็หยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้ตีมึน น่าหมั่นไส้ เธออาบน้ำอยู่ซักพักก็พยายามดันตัวเองให้ลุกออกมาจากอ่างอ่าบน้ำ มือก็พยายามจะปกปิดส่วนลับของร่างกายไว้ทำให้ทุลักทุเลพอสมควร “เฮ้อ” เซย์ริวส่ายหัวให้กับคนตรงหน้าดื้อจริง แค่เรียกให้เขาช่วยก็จบแล้วมั้ย? เขาเดินเข้าไปพยายามประคองหญิงสาวตรงหน้า “อย่าดื้อ” เขาดุอีกรอบเมื่อเธอพยายามจะขัดขืน เขาใส่เสื้อผ้าให้เธอเสร็จสรรพ แล้วอุ้มออกมานอนบนเตียง “นายจะไปไหน” เธอเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ลงมานอนด้วยกัน “อาบน้ำ เธอนอนไปเถอะ เดี๋ยวฉันไปนอนโซฟา” เขาพูดก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวร่างบางที่นอนอยู่ “ฝันดีครับ จุ๊บ” เซย์ริวเอ่ยแค่นั้นแล้วเดินหายกลับเข้าไปในห้องน้ำ ปล่อยให้หัวใจของอีกคนเต้นโครมครามอยู่อย่างนั้น

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more