Episode 16: ไม่ได้มากวน

1388 Words

Episode 16: ไม่ได้มากวน Part : เซย์ริว “ไอริว ออกไปดูคอมฯ ให้น้องกูหน่อยดิ๊” คิม พี่ชายของยี่หว่า เพื่อนสนิทของเซย์ริวเอ่ยออกมาก่อนจะเตะเข้าไปที่เก้าอี้เกมมิ่งที่เซย์ริวนั่งอยู่ “น้องมึง มึงดูเองดิ เกี่ยวอะไรกับกู” เซย์ริวตอบปัด ๆ พร้อมนั่งเล่นเกมยิงปืนที่ชอบอย่างใจจดใจจ่อ “กูติดงานเจ๊หงส์เนี่ย ทำมาสามวันแล้วยังไม่เสร็จ” คิมตอบอย่างหัวเสีย เพจขายของเจ๊หงส์โดนแฮ็ก คิมเลยต้องแก้คืนอย่างเร่งด่วน ปฏิเสธไม่ได้ด้วยเพราะเป็นเพื่อนม๊า “เรื่องของมึง” เซย์ริวยังคงไม่สนใจใยดีอยู่แบบนั้น “น่าไอริว ช่วยหน่อย น้องกูมันมีงานต้องส่งจริง ๆ ถือว่าสงสารเด็ก ๆ มัน” คิมเอ่ยก่อนจะหันเก้าอี้ของเซย์ริวกลับมา “ไอสัส กูลงแรงค์อยู่! อย่าวอนตีน” เซย์ริวเอ่ยอีกรอบ คนในเกมแม่งเล่นอะไรกันกากชิบ “ช่วยกูหน่อย” “เออ ๆ ลงคิวไว้ ว่างเดี๋ยวทำให้” เพราะรำคาญที่เพื่อนตื้ออยู่ได้เลยตอบปัด ๆ รับ ๆ ไปก่อน ทำไม่ทำเดี๋ยวว่ากันอีกที “น้องกูอยากได้วันนี้” คิมเอ่ยเสียงเข้ม “งั้นไม่ทำ กูไม่ว่าง” เซย์ริวปฏิเสธเสียงแข็ง “ไม่ว่างเชี่ยไร มึงนั่งเล่นเกมอยู่เนี่ย” “ไม่ว่าง” “นะไอริว ช่วยหน่อย เอางี้มึงอยากได้ตุ๊กตากระต่ายรุ่นแรร์ที่กูสุ่มได้มาใช่ปะ” คิมยื่นข้อเสนอที่ทำให้เซย์ริวต้องชะงัก “ถ้ามึงช่วยน้องกูได้ กูยกให้เลยฟรี ๆ” “...” “เป็นไงน่าสนใจยัง” คิมเอ่ยพร้อมเดินไปเอาตุ๊กตากระต่ายรุ่นแรร์ที่สุ่มได้มาโชว์ตรงหน้า เขาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงอยากได้หนักหนา “เออ! เห็นแก่น้องมึงนะ” เซย์ริวพูดก่อนจะเอื้อมมือไปรับตุ๊กตากระต่ายมาแล้วเก็บไว้ในกระเป๋า “ครับเพื่อน” คิมเอ่ยพร้อมเอื้อมมือไปคล้องคอเพื่อนแล้วลากมันออกมาหน้าร้าน “มาละเด็ก ๆ ไอนี่เลยถ้าอยากได้วันนี้ต้องมันเท่านั้น” พูดพร้อมชกไปที่ไหล่เพื่อนเบา ๆ “สวัสดีค่ะพี่เซย์ริว อยู่ร้านหรอคะวันนี้” ยี่หว่าน้องสาวของคิมยกมือไหว้ เธอรู้จักเขาเพราะเขาไปที่บ้านเธอบ่อย ๆ ก่อนหน้านี้ แต่สายตาของเซย์ริวดันไปหยุดที่เพื่อนสาวเธอข้างหลังมากกว่า “พวกนี่เพื่อนยี่หว่าเองลืมแนะนำเลยค่ะ คนนี้จุ๊บจิ๊บ เพรียว และพริกหวานค่ะ” ยี่หว่าเอ่ย เซย์ริวและพริกหวานสบตากันแปปนึงก่อนที่ เธอจะเบือนหน้าหนี หึ “ไหนเอาแม็กบุ๊กมาให้ดูหน่อย” เซย์ริวเอ่ยก่อนจะหันไปบอกยี่หว่า “นี่ค่ะพี่ริว ของเพื่อนยี่เอง” บอกพร้อมยื่นให้ “เพื่อนคนไหน” เขาถาม “คนนี้ ของพริกหวาน” ยี่หว่าบอกก่อนจะดึงตัวเพื่อนให้ออกมายืนข้าง ๆ เธอ ทำให้ทั้งเธอและเซย์ริวสบตากันอีกครั้งแบบเลี่ยงไม่ได้ “เป็นอะไรมาหรอครับน้องพริกหวาน” เซย์ริวถามออกมาก่อนจะยิ้มให้ “น้ำหกค่ะ แล้วมันดับไปเลย” เธอตอบพร้อมกับยิ้มกลับให้เหมือนกัน “พี่เช็กแปป” เขาพูดพร้อมพลิกไปพลิกมาอีกรอบ เอาอุปกรณ์มาลองงัดนู้นงัดนี่ออกมาเช็ก “ได้ไหมมึง” คิมถามเพื่อนตัวเองที่หน้าดูเครียด ๆ “ยากว่ะ วันนี้ยังไงก็ไม่ได้ไวสุดก็คงสามวัน” เซย์ริวเอ่ย เขาเหลือบมองพริกหวานแล้วเห็นหน้าเธอเปลี่ยนเป็นสีหน้าเคร่งเครียด “ไหนขอดูหน่อย” คิมเดินไปดูแล้วส่ายหัวตาม มันไม่ได้จริง ๆ อย่างที่เพื่อนเขาบอก “ทำไมหรอคะ” ยี่หว่าถาม “คือเครื่องนี่มันค่อนข้างเก่าแล้ว แบตฯ บวม แถมเม็มบอร์ดก็ดูเหมือนจะเสีย แบตฯ บวมแบบนี้มันทำให้เครื่องเปิดติดยาก ที่ร้านไม่มีอะไหล่ถ้าจะซ่อมต้องสั่ง” เซย์ริวตอบ “ขอโทษด้วยหมวย” คิมเห็นน้องเศร้า ๆ เลยเดินเข้าไปตบไหล่ “ขอโทษนะพวกมึง” เป็นพริกหวานที่เอ่ยออกมาเสียงสั่น เธอรู้สึกผิดไปหมด โทษทุกอย่างที่ตัวเองไม่รอบคอบกว่านี้ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมาก ทำใหม่ก็ได้ ทันเนอะ” ยี่หว่าเดินไปกอดเพื่อนของตัวเองแล้วลูบหลังไปสองที “ช่วยกันทำ โอเคไหม ไม่ต้องรู้สึกผิด ถ้าจะมีใครผิดก็ไอคิงนู้น!” ยี่หว่าเอ่ยแบบโกรธ ๆ คิง? ใครว่ะ ไม่เคยได้ยินชื่อ “งั้นหมวยกับเพื่อนกลับก่อนนะเฮีย รีบกลับไปทำรายงานใหม่ก่อน วัดดีจ้า” ยี่หว่าเอ่ยพร้อมยกมือไหว้พี่ชายแบบลวก ๆ “กลับบ้านบ้างนะหมวย!” คิมตะโกนตามหลังไป “ไม่ฟัง! ไม่ได้ยินอะไรเลย!” ยี่หว่าตีมึนแล้วเดินออกไปเลย ในตอนที่กำลังจะออกจากร้าน พริกหวานหันหน้ามาสบตาเซย์ริว แววตาเธอวูบไหวเหมือนคนจะร้องไห้ แต่แล้วเธอก็หันกลับไป แม่ง ทำไมมันรู้สึกแปลก ๆ ว่ะ “สงสารน้อง ๆ มันวะ กูเห็นมีช่วงนึงไอหมวยมันนั่งทำงานทั้งคืนเลย” คิมเอ่ยก่อนจะเดินหายกลับเข้าไปในร้านเพื่อแก้งานให้เจ๊หงส์ต่อ เซย์ริวจ้องมองแม็กบุ๊กตัวนั้นพร้อมกับใช้ความคิดอยู่สักพัก จริง ๆ ก็มีอีกวิธีที่อาจทำได้แต่ต้องลองดู เขานั่งลงพร้อมกับหยิบไขควงงัดนู้นงัดนี่ออกมาเช็คอีกรอบ ไม่นานนักเขาก็ได้ในสิ่งที่ต้องการ “ไอคิม กูกลับแล้ว ฝากปิดร้านด้วย” เซย์ริวตะโกนบอกเพื่อนแล้วรีบออกมาจากร้านทันที ... .. . 21:14 น. คอนโดหรูกลางเมือง ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ผ่านไปนานสองนานเจ้าของห้องก็ยังไม่เปิดออกสักทีจนต้องเคาะซ้ำ ประตูก็เปิดออก “มีอะไร” พริกหวานเปิดประตูออกมารับ เธอใส่ชุดนักศึกษาที่เจอกันตอนเย็น เสื้อสีขาวถูกปลดกระดุมออกสองเม็ดทำให้เห็นเนินหน้าอกชัดเจน กระดุมแต่ละเม็ดแทบจะปริออกมา กระโปรงสั้นทรงเอตัวจิ๋วและที่สำคัญ เธอใส่แว่นสีแดงแฟชั่นที่น่าจะเป็นแว่นสายตาอยู่ด้วย โคตร X “ทำอะไรอยู่” เขาเอ่ยถามคนตรงหน้า แต่ตาหยุดมองที่หน้าอกไม่ได้เลย “คุยกันมองหน้าไหม บอกกี่รอบแล้ว” พริกหวานเอ่ยก่อนจะกอดอกมองหน้าเขาอย่างเอือม ๆ “ก็มองหน้าปะ” “ถ้าจะมากวนประสาทก็กลับไป ไม่ว่างเล่นด้วย” สาวตรงหน้าพูดขึ้นพร้อมทำท่าทีปิดประตูกลับเข้าไป “เดี๋ยว ไม่ได้มากวน” เซย์ริวเอ่ยก่อนจะยื่นเท้าออกไปคั่นที่ประตูไม่ได้มันปิด “นี่! บอกว่าไม่ว่างไง” เธอเริ่มหัวเสีย คนยิ่งเครียด ๆ อยู่ “ขอเข้าไปหน่อย” “ไม่ให้เข้า” พริกหวานปฏิเสธเสียงแข็ง “แน่ใจ?” เซย์ริวถามซ้ำ “แน่ใจ กลับไปได้แล้ว” เธอย้ำ “ก็ดี ว่าจะลองดึงข้อมูลรายงานเธอคืนให้ แต่ถ้าปฏิเสธขนาดนี้ก็แล้วแต่แล้วกัน” เซย์ริวบอกแค่นั้นก่อนจะทำท่าทางเดินกลับห้อง หมับ! ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวขาออกมา พริกหวานก็เอื้อมมือมาจับมาชายเสื้อเขาไว้หลวมๆ หึ “ทำได้จริงหรอ ไหนบอกที่ร้านว่าไม่ได้ไง” พริกหวานเสียงอ่อนถามลงเงียบ ๆ “ก็ถ้าจะซ่อมแล้วเอาเครื่องเดิมก็ต้องรออย่างที่บอก แต่ถ้าจะเอาแค่ข้อมูลคืนมันก็พอทำได้อยู่” เซย์ริวหันหน้ากลับมาตอบ “จริงนะ ไม่หลอกนะ จริงหรอ” เธอถามวน ๆ ซ้ำ ๆ อยู่แบบนั้น ตาเธอโตเหมือนแมวเลย “อ่าห้ะ” เซย์ริวตอบ “เข้ามาเลย เข้ามาสิ ๆ” เป็นพริกหวานที่เชื้อเชิญให้เขาเข้าไป END Part : เซย์ริว

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more