Nagpunta ako sa hotel, kinuha ang mga gamit ko and checked out. Pumara ako ng taxi at nagpahatid sa mansiyon ng mga Martenei. Pinapasok naman ako ng mga guards at dumiretso ako sa kuwartong tinutuluyan ko without notifying everyone that I am back.
Nang makapasok ako sa loob ng kuwarto ay basta ko na lang binitawan ang mga maletang buhat ko at saka ako dumiretso ng higa sa kama. I didn't even mind that my hand is still bleeding. Nakipagtitigan ako sa chandelier na nasa tapat ng mga mata ko. I let my tears made their way put of my eyes as I emptied my heart and my mind.
Fucking A. Sachi is really my f*****g weakness. He was my strength but pathetically, he is also what makes me weak.
Matagal-tagal na akong nakahiga at nakatunganga nang may kumatok sa pinto at ilang saglit pa ay pumapasok
