After 20 hours of waiting, without sleep and without solid food dala ng labis na pag-aalala ng lahat, Sachi opened his eyes. I watched how Tito Isly cried in relief. His cries were like steel hands crushing our hearts.
Sachi cannot talk dahil may tubong ilinagay ang mga doctors sa kanya. Muli siyang nakatulog as the doctors swarmed at him to check him up and declared afterwards na ligtas na si Sachi mula sa peligro. Azyra on the otherhand was just silently watching at nakita ko kung paanong nagkabuhay ang mga mata niya nang marinig niya ang sinabi ng mga doctor ng pinsan ko.
Nang makaalis ang mga doctor ay nakita kong nilapitan ni Uncle Luis ang Papa ko. Palihim akong nakinig sa pinag-uusapan nila.
"Gusto ni Isly na lumipat na kami ng mga bata sa hotel malapit dito sa ospital."
"Luis,
