Hindi umalis si Azyra gaya ng inaasahan ko. He acted the next morning as if walang nangyaring kumprontasyon sa aming dalawa. Maybe because at that same day, dumating ang pamilya niya at ang pamilya ng kuya ko sa mansiyon.
Kahit may sama ng loob ako sa kanila, I tried to be civil for Zion and AZ's sake. Masaya ko silang sinalubong.
"Wow, AZ, you're a big boy now." Natutuwa kong yinakap ang pamangkin ko at hinalikan ang magkabilang pisngi. Tumatawa naman itong yumakap sa akin.
"Thank you, Papa Kenji." Sagot nito. Nakakatuwa, anim na taon lang ang pamangkin ko pero matangkad ito. Obviously, mana sa mga Vladimiers. At kung dati-rati ay malambing ang mga mata nito, ngayon ay may confidence ka nang makikita rito. He got Tito Ivory's eyes but I can say that he got the lower part of his face fr
