تغيرت حياتى إلى

الفصل السادس عشر

تغيرت حياتى إلى

بقلم : ريان عبد العزيز محمد ابراهيم

الفصل السادس عشر

بعد ما رجعت من المستشفى ودانى ابوى الجامعه عشان كان عندى محاضره مهمه شديد و اجتمعت شلتنا كلها و حكيت ليهم بى الحاصل لى و قلت ليهم دعواتكم لى تكون النتيجه نضيفه كلهم اتأثرو لى واكتر زول حسيتو متأثر شديد معز لانو ملامح وشو كلها بقت متغيره لكن محمود كان عادى زى الانا ما بهمو و زي و زى اى زميله ليو فى الجامعه الحاجه دى وجعتنى شديد ..المهم مره يومين و يوم النتيجه جاء و مشيت انا و ابوى و امى و امى كانت متجرسه شديد و لقينا النتيجه طلعت و مشينا بيها على الدكتور يلا النحكى ليكم احساسى لما الدكتور شاف نتيجة تحاليلى قال لى ابوى صراحه عندها مبادئ كانسر فى الحلق و دى كانت صدمه لينا كلنا متخيلين معاى زول يكون شديد بين يوم و ليله يمش يعمل تحاليل يطلع عندو كانسر متخيلين معاى النقطه دى انا غايتو واحده من الناس كان فى اعتقادى الكانسر يعنى الموت و خلاص قلت حياتى ادمرت و شبه قنعت منها واصل الدكتور كلامو و قال و انتو الحمد لله لحقتو سريع و الحمد لله الحاله يا دوب فى مرحلتها الاولى و حا تتعالج بإذن الله و الطب اتطور و الافضل ليها تبدأ الكيماوى من الليله عشان هو يا دوب فى بدايتو احسن تلحقو من بدرى ابوى قال ليو انا حا أسفرها لندن و هناك علاجهم احسن الدكتور قال ليو المرض دا فى اى محل عندو علاجين يا الكيماوى يا الاشعاع و فى اى محل تمشو ليها بتلقو العلاجين ديل و الحمد لله مرحلتها دى ما محتاجه الاشعاع لانو بنستعملو فى المراحل الاخيره و لانو المرض ما انتشر فى جسمها يا دوبو جاها فى غده من غدد حلقها و نصيحه منى ليكم ا**بو زمنكم و عالجوها هنا و مستشفى الذره الهنا دى احسن مستشفى فى افريقيا فى علاج المرض دا المهم الدكتور اقنع ابوى واقنعنى انا و ادانى روح حماس مع انى فقدتو و كتب لينا ورقه و قال لى امشو لى دكتور فلان الفلانى حا يتابع حالتكم و انا حا أكلمو انى انا الرسلتكم ليو يلا مشينا البيت و كلمنا اختى و اختى الاكبر منى لما سمعت عملت بيت بكاء و امى جات بكت معاها و انا لما شوفت الكلام دا ما حسيت بى روحى الا و ناس البيت بصحو فينى ...متخيلين معاى احساسى الوجع الحسيتو و احساس انى ايامى معدوده فى الدنيا دى اخ و الله الاحساس دا احر من احساس المرض و انا ما حا اقدر احكى ليكم هسه لانو اتذكرت اكعب ايام عشتها فى حياااتى

#**ره عايزه انبهكم بى حاجه اكبر غلط ياااجماعه لما تعرفو زول عندو مرض كعب تقعدو تبكو قدامو و تضعفو و تحسسو انى حا يموت حا يموت و بى كدا انتو ما بتكونو وريتو انكم اتأثرتو بى مرضو بى الع** كدا انتو بتحسسو بى الضعف و انو مرضو دا خلاص نهايتو الموت ..فا رجاء خاص مشاعركم دى ممكن تمسكوها قدام المريض و ما تبكو قدامو لو عايزين تبكو و تتجرسو اتجرسو بعيد منو لانو اى مرض ما علاجو علاج كيميائى او غيرو المرض علاجو نفسى المريض لو كانت نفسياتو كويسه بستجيب العلاج بى سرعه فا عشان كدا اى مريض لازم تدوهو روح التفاؤل و رووح الحماس و اووعكم من رووح اليأس حتى لو انو المرض خطير فا يا ريت تركزوو فى الحته دى

المهم نغم اتصلت بي و انا ما رديت عليها لانو كانت نفسياتى محطمه ..بعد مسافه جاتنى فى البيت و ناس امى و اختى كانو فى حاله كعبه شديد و حكو ليها و هى قعدت تبكى معاهم شديد و جاتنى فى غرفتى و يلا موش كانت بره بتبكى معاهم قشت دموعها و بكاها و جاتنى و لقتنى صاحيه و قاعده ماسكه تلفونى قالت لى مدام ماسكه تلفونك مالك ما بتردى لى قلت ليها قريبآ حا ترتاحو منى و اموت قامت جاتنى و مسكتنى قالت اوعك تقولى كدا ما اسمع منك كدا و بكت و انا بكيت معاها بعد شويه قالت لى انتى ما تبقى مستسلمه كدا لى المرض و بعدين مرضك دا فى بدايتو و بتعالج ما تخليك يائسه كدا و ادعى كتير و فى النهايه ربنا اذا احب عبد ابتلاه و ربنا معناتو بحبك فا عشان كدا عايز يختبر صبرك ليو و معناتو انتى ما واثقه فى ربنا انك ما حا تبقى كويسه و الله انا لما سمعت كلام نغم دى فكرت شديد فيو و بى الجد كلامها صاح و قلت ليها فعلا و الله و فى النهايه المرض ما بقتل اليوم البقتل يلا طوالى مشيت اتوضيت و صليت لى ركعتين و جيت ادعيت مسافه و انا بدعى كدا اتزكرت حاجه و قلت الحاصل لى دا كلو بى سببها و الله كرهت نفسى شديد و قلت استاهل يحصل لى اكتر من كدا ...يلا الحاجه دى شنو انا كنت بصلى بس مشكلتى كنت بقطع الصلاه اى ما تستغربو فينى يعنى مرات بجى من الجامعه بعد صلاة الظهر بى مسافه ما بصلى فى الجامعه الظهر و مسافة اصل البيت العصر بأذن و مسافة اكل لى حاجه و استحم بجى انوم شويه بلقى المغرب أذن بصلى المغرب يعنى كتير الظهر و العصر ما قاعده اصليهم و برضو ما قاعده اجمعهم فى الوقت البعديهم و الله محروقه من نفسى كيف يلا من ما اتزكرت انى بقطع الصلاه من اليوم داك حلفت الا اصلى اى صلاه فى وقتها صحى و الله البقربك من الله الشدائد و المصائب الدنيا دى و الله غاشانا شديد و نحن مبارينها ساى و ما عارفين اخرتنا بس المحن و الشده بتورينا غلطنا ..و بقيت بدعى ربنا يغفر لى و الله نسيت مرضى و نسيت اى شئ فى اللحظه د*ك و قررت انى ما استسلم للمرض و اكون قويه و صبوره ..

يلا بكره ما مشيت الجامعه مشيت عشان ابدأ اول جلسة كيماوى يلا الكانسر هو مرض كعب موش بس اكعب حاجه شوفتها فى حياتى و اكعب من المرض و اكعب من وجع الحلق البجينى دا الكيماوى ...المهم قبل ما يدونى الجرعه عملو لى فحوصات عامه لى الدم و لقو اى شئ تمام (موش مفروض يلاحظو لى مرضى دا انتشر و له لا عايزه اقول ليكم حاجه و مع احترامى لى اى دكتور بس اى دكتوور هنا فى السودان اتجاه واحد يعنى لو زول عايز يعمل فحوصات عامه مثلا زى فحوصاتى دى عشان اخد الكيماووى بركزو على فحص الدم والبول وبنسو فحص المكان الفيو مرض اصلا ملاحظين لى النقطه دى يعنى هم كأنهم عارفين انو عندها مرض فى الحلق خلاص معناتو عندها مرض فى الحلق البهمنا الدم عشان الكيماوى ) يعنى بى إختصار بنسو السبب و بهتمو بى المسبب ..المهم الفحوصات طلعت كويسه و طوالى بدو لى الجرعه او بى الاصح السم و الله الكيماوى بمش فى جسمى زى موية النار الفيها شطه صراحه انا اقتنعت انو الكيماوى دا ما علاج دا سم و فى الجلسه دى كان معاى ابوى و اتذكرت انى ما حا استسلم نهائى و حا اكون قويه قدامهم و ما احبطهم المهم كنت بتحمل الم الكيماوى دا و مستنيه متين تخلص الجرعه دى ...و اثناء ما انا بدو فينى الجرعه سمعت صوت طفل ببكى جنبى عاينت لقيتو عمرو زى اربعه سنه و يبكى شديد و الله قلبي اتقطع قلت هسه طفل زى دا متحمل النار دى كيف و الله اثرنى شديد و بقيت بس بعاين ليو و بعد مسافه لقيت نفسى نمت و بعد شويه ابوى صحانى عشان الجرعه انتهت و مشيت البيت و اتذكرت منظر الطفل القبيل و لاقونى امى واختى و طمنتهم انو انا بخير و حاولت اكون عاديه قدامهم بس انا ما حاسه بى نفسى عاديه من ما اخدت الجرعه دى حسيت بى حيلى ميت و ما قادره اقيف مشيت غرفتى ارتحت و امى جابت لى الاكل و ما كان عندى اى نفس لى الاكل و بقت تحنس فينى و اكلت بدون نفس بس عشان امى ما تقلق على

بكره مشيت الجامعه و امى و ابوى قالو لى ارتاحى رفضت قلت ليهم زهجانه انا و اختى قالت ليهم خلوها تمش و ابوى قال حا يودينى بس انت رفضت و قلت ليهم يا جماعه اتعاملو معاى عادى ما تحسسونى انى مريضه بس انا عايزه اعيش حياتى زى ما كانت و كدا انتو بتحسسونى انى حا أموت الليله قبل بكره بس يا ريت ما تحسسونى بى كدا و اتصل بي بتاع الترحيل قال قرب يصل و انا اصلا قبيل اتصلت بيو عشان يجينى و اتصلت بي نغم عشان تمش معاى و جاء الترحيل و مشيت لي نغم و مشينا الجامعه يلا تعال نوريكم الحصل ..حضرت المحاضره و بعد المحاضره خلصت سلمى و لدن ما شوفناهم فى المحاضره اتصلت بيهم انا ما ردو علي و اتصلت بيهم نغم برضو ما ردو عليها و انا اتصلت بى معز جانى طوالى و سلم على و حسيتو متأثر بى مرضى دا لانو نغم كلمتهم كلهم المهم مشينا قعدنا و حكيت ليهم بى اول جرعه لى فى الكيماوى و انها حاره شديد معز قعد يصبر فينى و يقول لى دا اصلا قدرك كدا و انتى لازم تصبرى و ربنا اكيد صبرك دا ما بضيعو المهم خفف على شديد و انا قلت ليهم يلا ممكن تقفلو السيره دى و نرجع زى زمان المهم اليوم كان حلو شديد انا و الله انبسطت شديد فيو بس فقدت محموود شديد محمود الما عبرنى و ما اشتغل بي و ما وقف معاى بس برضو فقدتو ..رجعت البيت ما كان عندى جلسه الليله الجلسه بعد ثلاثه يوم تانى و جيت البيت بى روح حماس شديده و جيت مع صلاة العصر استحميت و صليت و الحمد لله الظهر صليتو فى مسجد الجامعه و بقيت بعد كل صلاه بقرأ سورة يس دى السوره الوحيده الكانت بتخفف على و الله بكون مضايقه مجرد ما اقراها برتاح ...المهم بعد صليت و قريت قرآن مشيت لى امى فى المطبخ و عملت معاها الغداء و امى فرحت بي شديد و قعدنا أكلنا و كل ناس البيت مبسوطين بى فرحتى دى ..

يلا بكره مشيت الجامعه و لاقيت سلمى و لدن و محمود و غسان و معاهم نغم و معز سلمت عليهم يلا ماف زول فيهم كفر لى انا اتصدمت اكتر شئ فى سلمى صحبة الطفوله محمود و غسان و لدن دي حاجه متوقعه منهم بس سلمى معقول (اخخخخ صحى الشدائد بتوريك ناسك ) المهم ما اشتغلت بيهم و اتونست معاهم زى الما حصل شى يلا لاحظت لى حاجه سلمى و محمود بتهاظرو كتيير و اى حاجه محمود يقول لى سلمى يا سلمى ما شوفتى يلا بى صراحه فى اللحظه دى انا حسيت بى غيره شديد بس طوالى قلت لى نغم ارح معاى ماشه اشترى رصيد يلا جاء لحقنا معز قال لى يا رغد عشان خاطرى انا ما تركزى مع سلمى و محمود حسيت بيك مضايقه و الله بس ما عليك بيهم و ما تشتغلى بيهم طوالى قعدت ابكى قال لى انا اسف و الله ما تبكى قلت ليو نفسى افهم انا عملت ليهم شنو كان سلمى و له محمود نفسى اعرف هم بقو يعاملونى كدا لي قال لى انتى لو اشتغلتى بيهم اكيد حا يغيظوك فا أعملى نفسك ما فارقين معاكك و بعدين انا و نغم اخوانك قبل اصحابك و الله طوالى قشيت دموعى و ابتسمت لى معز دا بى الجد و الله نعم الصاحب هو و نغم و الله ديل احلى ناس عرفتهم و ديل اغلى ناس فى حياتى

المهم مرت الايام و انا كل تلاته يوم بأخد الكيماوى فى البدايه كان حار شديد لكن تانى اتعودت عليو و بقى عادى بى النسبه لى...يلا قربنا نخلص السمستر الرابع فى الفتره دى ناس معز كانو مشغولين مع مشروع التخرج و بقو منشغلين شديد و سلمى و لدن شويه شويه بقو يبعدو عننا ...يلا عايزه اقوول ليكم انو الكيماوى عمل لى آ ثار جانبيه قبل ما اوريكم الآثار احب اوصف ليكم شكلى قبل ما يظهر لى المرض دا

انا متوسطه فى الطول و لونى كان ابيض ورثتو من امى كانت بيضاء شديد ع** اختى سمراء كانت و كنت سمينه ما ضعيفه وشعرى لونو بنى و كان فى نص ضهرى و زى ما بقولو الناس كنت مزه

يلا بعد اخدت الكيماوى بقيت اول حاجه ضعيفه لانو انا اى اكل بأكلو بدون مؤاخذه بستفرغو و لووونى بقى اخدر عديل كدا تحلفو تقولو دى ما رغد و شعرى كل يوم بنزل ماشى فى نزول لحد ما بقى صلعه بقيت زى الولد و اظافرى بقى لونها بنفسج من الكيماوى المرض متخيلين معاى شكلى كيف بقى يلا انا لما حصل لى كدا نفسياتى بقت فى الواطه و اسبوع ما بمش الجامعه لحدى ما جوونى ناس معز و نغم و اقنعونى و انا بسمع كلامى بكره مشيت الجامعه لقيت سلمى و لدن و محمود و غسان و انا نفسى اعرف سلمى مالا معاى و قلت الا اسالها و ياريت لو ما سألتها قلت لى سلمى عايزاك دقيقه سلمى قالت لى قولى العندك هنا قلت لي انتى مالك معاى ورينى انا غلطت عليك فى شى قالت لى بس انا ما ببارى ناس بموتو بعد ايام و شكلهم بقى يخوف صراحه انا بخاف و بعد شويه لدن قالت و لا انا ما ببارى اشكال زى دى و بعد شويه محمود قال لا و انا الحمد لله الما اتدبست و مشيت خطبتك و غسان الوحيد الما قال شئ اتخيلو بس معقوول فى ناس بى الشكل دا و الله انا بحاول استوعب انو ديل القالو الكلام دا ياخى لو زول ما بعرفو ما بقول لى كدا و الله غلبنى البرد عليهم بيو و مشيت منهم و قلت ديل اصلا ما بستاهلو انى ارد ليهم و قررت انى لازم اتعالج بى أى تمن و لازم اوورى اى زول انو كانسر ما معناو الموت ..

و المرض و العافيه كلو بي يد ربنا بس اول مره فى حياتى يلاقونى ناس بفكرو كدا ببعدو عنى عشان مريضه جسديا بس طلعو هم مريضين فكريا و عقليا لى الاسف فا الحمد لله و الشكر لله على نعمة العافيه و الصحه فا نصيحتى ليكم اى زول بتعرفو مريض اى نوع من الامراض حاولو خففو عليو نفسيا و ما تجرحو لانو الكلام الجارح بمرض اكتر من المرض و ربنا يشفى جميع المرضى اجمعين

و نقيف هنا نتلاقه فى الفصل القادم