“มิวา หลับแล้วเหรอ?” ชายหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับก้มหน้าลงมองคนตัวเล็กที่หลับตาพริ้มมุดหน้าซบอกแกร่งของเขา
เขายกฝ่ามือหนาขึ้นลูบศีรษะคนตัวเล็กเบาๆ ก่อนจะชำระล้างร่างกายให้สะอาดและช้อนตัวร่างไว้ในอ้อมแขนจากนั้นก็เดินตรงไปที่ห้องแต่งตัวทันที…ชายหนุ่มหยิบเสื้อเชิ้ตแขนยาวของเขาสวมใส่ให้กับร่างบางก่อนจะอุ้มเธอขึ้นไว้ในอ้อมแขนและเดินตรงไปยังเตียงใหญ่ทันที
คนตัวสูงค่อยๆ วางคนตัวเล็กที่หลับตาพริ้มไม่ได้สติลงบนเตียงนอนขนาดคิงส์ไซต์อย่างนุ่มนวล
เขาเอื้อมมือดึงผ้านวมหนาขึ้นคลุมตัวร่างบางไว้ก่อนจะจรดริมฝีปากลงประทับเข้ากับหน้าผากและแก้มใสๆ ของคนตัวเล็กอย่างทะนุถนอม
ชายหนุ่มได้แต่จ้องมองคนตัวเล็กที่มุดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยแววตาที่อ่อนโยนแบบทีไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนจนเผลอหลุดขำออกมา…ในใจพลันคิดว่าหากลูคัสและจีซัสเห็นเขาในมุมนี้ คงจะเอาไปหยอกล้อไม่หยุดแน่
สมัยเด็กเขาได้เจอกับมิโนวาครั้งแรกตอนงานเลี้ยงผู้สืบ
