ลางร้าย
545 Words
แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาในห้องนอนหรูทำให้ภายในห้องเริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ บานหน้าต่างที่ถูกแง้มไว้เล็กน้อยทำให้สายลมอ่อนพัดผ่านเข้ามา จนม่านสีขาวพลิ้วไหวตามแรงลม กลิ่นไอทะเลอ่อนๆ ลอยคละคลุ้งไปทั่วห้องทำให้รู้สึกผ่อนคลาย
ร่างบางเปิดเปลือกตาขึ้นทีละนิดและมองสำรวจรอบ ๆ ก่อนจะค่อยๆ ยันตัวเองลุกขึ้นนั่งและขยับตัวเลื่อนลงจากเตียง
เมื่อปลายเท้าจรดลงแตะกับพื้น จู่ๆ ความรู้สึกเจ็บแปลบที่ส่วนล่างก็เข้าไปยังโสตประสาทของร่างบางทำให้เธอต้องหยุดชะงักและนิ่วหน้ากับความเจ็บปวดที่แล่นเข้ามร
“เจ็บชะมัด….” มิโนว่าอุทานออกมาอย่างแผ่วเบาก่อนจะฝืนแรงลุกขึ้นไปอาบน้ำทันที
30 นาทีผ่านไป ~
ก๊อก ก๊อก ก๊อกกก
“เชิญคะ” ร่างบางดันตัวเองลุกขึ้นจากโต๊ะเครื่องแป้งพร้อมกับจัดเสื้อครุมอาบน้ำให้มิดชิดก่อนจะเดินไปเปิดประตูทันที
“สวัสดีคะ….ดิฉันยูน่าคะ” พูดจบสาวใช้โน้มตัวลงอย่างสุภาพ
“สวัสดีจ้ะ ฉันมิโนวานะ^^”
“ขอโทษที่มาสายนะคะ พอดียูน่าไม่คิดว่านายหญิงจะตื่นเช้าขนาดนี่” ยูน่าตอบอย่างรู้สึกผิด
“หืม? ฉันไม่ใช่นายหญิงของที่นี่นะ”
“อ่ะ ขอโทษค่ะ พอดีนายท่านไม่เคยพาผู้หญิงเข้ามาที่เพ้นเฮ้าส์หลังนี่เลยค่ะ”
“ไม่เป็นไร ๆ แล้วก็ไม่ต้องมาดูแลฉันหรอก เธอไปทำงานเถอะ” มิโนวาพูดพร้อมยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตร
“ไม่ได้หรอกเพราะนายท่านสั่งให้ฉันคอยดูแลคุณมิโนว่าคะ” ยูน่าตอบพร้อมกับน้ำเสียงหนักแน่น
“เฮ้อออ ก็ได้” มิโนวาที่รู้จักนิสัยของไนส์แมร์จึงได้แต่ถอนหายใจ
“ค่ะคุณมิโนวา^^”
“เรียกมิวาดีกว่าคะ” ร่างบางคลี่ยิ้มกว้างออกมา
“ค่ะ คุณมิวา^^”
“จริงสิ! ทำไมวันนี้ข้างนอกถึงดูวุ่นวายเหรอ?” นิโนวาถามขึ้น
“อ่อ วันนี้คุณลูคัสมาคะ”
“ใครหรอ?”
“นายใหญ่ของ Area 1 คะ ^^”
“จะเหมือนไนส์แมร์ไหมน่ะ” ร่างบางพึมพำออกมาเบา ๆ
“คงไม่มีใครทำตัวด้านชาเท่านายท่านแล้วละคะ”
“คงงั้นมั้ง” มิโนวาหัวเราะออกมา
“ถ้าคุณมิวาเริ่มเบื่อ งั้นเราออกไปสูดอากาศด้านนอกดีไหมค่ะ นายท่านคงไม่ว่าอะไรหรอกคะ”
มิโนวาหันมองไปทางวิวชายฝั่งด้านนอกและครุ่นคิดอยู่สักพัก….
“งั้นตอนเย็น ๆ ค่อยออกไปเดินเล่นละกัน”
“เดี๋ยวยูน่าเตรียมชุดไว้ให้น่ะค่ะ”
“อืม ขอบคุณน่ะยูน่า^^”
“ยูน่าขอตัวก่อนนะคะ คุณมิวาจะได้พักผ่อน” พูดจบยูน่าโน้มตัวลงอย่างสุภาพและหมุนตัวออกจากห้องไปทันที
แกร๊กกกก…….
ทันทีที่บานประตูปิดลงร่างบางถึงกับทิ้งตัวลงบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้าพร้อมกับยกแขนเกยหน้าผาก
“อยากกลับบ้านจัง”
ร่างบางพึมพำออกมาเบา ๆ ในขณะที่ความคิดพันกันยุ่งเหยิ่ง มิโนวานอนมองเพดานอยู่สักพักก่อนจะค่อยๆ ปิดเปลือกลงและผล่อยหลับลงสู่ห้วงนิทรา
- Writer
