“อะไรของเธอเนี่ย….”
มาเฟียหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้วยุ่งๆ ในขณะที่สองเท้าก็ยังเดินย้ำไปข้างหน้า
มิโนวาเห็นใบหน้าที่บึ้งตึงอย่างเด็กที่โดนขัดใจของมาเฟียหนุ่มไม่ไหวจึงอดที่จะขำออกมาไม่ได้ เธอจึงค่อยเอื้อมมือข้างหนึ่งที่เคยกอดคอเขาไว้ยกขึ้นคลายคิ้วที่ขมวดเป็นปมให้คลายออกและคลี่ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน
“อยากให้นายใจดีแบบนี้ไปตลอดจัง”
คำพูดที่หลุดออกมาจากร่างบางทำให้มาเฟียหนุ่มถึงกับหยุดชะงักและก้มหน้าลงมองสบตาเข้ากับนัยส์ตาสีฟ้าน้ำทะเลลึกของร่างบาง
สายตาที่ไนส์แมร์มองลงมากลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนโอนจนมิโนวาอดใจเต้นไม่ได้ เธอจึงรีบเมินหน้าหนีไปอีกทาง
“มองฉันสิ มิวา”
“ไม่เอาอะ นายจะแกล้งอะไรฉันอีกล่ะ….”
“จะแกล้งเพราะเธอชอบเขินฉันนี้แหละ” พูดจบไนส์แมร์ระบายยิ้มกว้างออกมา
“อะไรเล่า……”
พูดจบมิโนวาใช้ฝ่ามือเรียวบางตบเข้ากับอกแกร่งของมาเฟียหนุ่มพร้อมกับช้อนตามองคนตรงหน้าอย่างไม่พอใจ
“
