MALIGAYA si Duchess Amarynth dahil nadagdagan na ng babae sa kanilang pamilya. Isa lang kasi ang anak niyang babae na si Princess Belladonna. Ngayon, may dalawa na siyang daughter-in-law. Una si Noelle Tolledo na asawa ng kanyang anak na si Prince Foxglove, at ngayon si Princess Carolina. Hinaplos ni Amarynth ang buhok ni Carolina na parang tunay na anak niya ito.
“Welcome to the Krausse family, Princess Carolina,” maligayang bati ng Duchess, ang tinig ay puno ng init.
“Thank you, Your Grace,” mahinahong tugon ni Carolina, mapait ang ngiti pero pilit niyang hindi pinahalata.
Sa kabilang dulo ng mesa, narinig niya ang malamig na tinig ni Prince Snapdragon. "I guess I'm done here." Umalis na ito kasama ang ama na si Leopold.
Napailing na lang si Duchess Amarynth at bumuga ng hangin sa bibig. “Forgive my son,” aniya habang bahagyang nakatingala sa langit na para bang sinusubukan habaan ang pasensya. “He’s a sweet boy and gentle.”
Sa loob-loob ni Carolina, 'sweet? Where? I don't see it.'
Natapos ang kasal na parang nakipag contract signing lang siya ng isang business merger. Walang seremonyas, walang handaan at walang halakhakan ng mga bisita. Tahimik lang silang lahat, maliban sa anim na prinsesang kapatid niya na halos hindi makapaniwala sa bilis ng pangyayari.
Kahit na lumaki sila sa Espanya ay marunong sila mag- Tagalog. Bata pa lang silang lahat ay sinanay na sila magsalita ng iba't ibang lengwahe. Partikular ang Tagalog na madalas na gamit nila kapag nag-uusap ng pribado. Para na rin sa alaala ng kanilang namayapa na ina.
Sa hardin ng Krausse estate nagtipon ang magkakapatid. Amoy damo at bagong dilig ang paligid. Naka-upo sila sa wrought-iron chairs, may nakahain na tsaa at ilang biscuits na hindi naman nila kinakain.
“Wait,” unang bumasag ng katahimikan si Princess Criselda, hawak ang phone at hindi makapaniwala. “So... tapos na? Just like that? Carolina, you’re married by contract now?”
“Teka,” sabat ni Princess Ciara, sabay pabagsak ng tasa niya sa mesa. “Hindi man lang tayo binigyan ng moment para umiyak o mag-toast! Walang cake, walang champagne, wala man lang pictorial!”
Si Cornelia naman, na may hawak pa ring libro, bahagyang nag-angat ng tingin. “Honestly? I’m impressed. Efficient. Less drama.”
“Less drama?!” halos pasigaw na si Crisanta, sabay kurot sa braso ni Cornelia. “That was supposed to be a royal wedding, not a business merger! Para tayong nasa shareholders' meeting kanina!”
Humagikhik si Clarissa, ang bunso. “Eh at least hindi tayo napilitang magsuot ng matching gowns! Imagine, lahat tayo naka-ball gown sa zoom-looking event na 'yon?” Ginaya pa niya ang monotone na boses ng lawyer na nagbasa ng kontrata na hindi man lang nag-abalang pumunta at nasa isang zoom meeting kaya nasabi ito ni Clarissa, dahilan para mapatawa ang lahat kahit papaano.
Tahimik lang si Carolina habang nakatingin sa hardin. “It doesn’t matter,” aniya sa huli. "What’s done is done. I am now, legally, Princess Carolina Krausse."
Napatingin sa kanya ang mga kapatid niya. “Ate Cae...” (Pronounce as Kai) mahinang tawag ni Corina sa palayaw ng ate niya, "are you... okay?"
Bahagyang ngumiti si Carolina, pero halatang pilit. "I don’t have to be okay. I just have to be proper."
Sandaling natahimik ang magkakapatid. Hanggang sa bumasag ulit ng tensyon si Clarissa. "Proper or not, I’m still calling dibs on the first gala night. Kung hindi ako ipapasok sa red carpet, magwawala ako!"
Sabay tawa na lang ang lahat, kahit si Carolina, kahit sandali lang. Gayunpaman, they held each other hands, matapos ay nag- group hug silang magkakapatid. Doon na tuluyang tumulo ang luha ni Carolina.
Napaluha na rin ang ilan sa kanila. Lalo na si Corina ang pinakaiyakin sa kanilang lahat. Pinunasan ni Carolina ang luha niya gamit ang table napkin at inayos ang sarili. Inayos ni Cornelia ang ilang buhok na tumabing sa mukha ng kapatid. Huminga ng malalim si Carolina at nagpakita muli ng katatagan. Hindi siya pwedeng maging mahina ngayon.
"We have to stay strong girls." Sabi niya sa mga kapatid niya.
Kilala nila ang ate nila sa ugali nitong palaban. Kapag may sinabi ito ay gagawin nito. Hindi ito fan ng mga drama. Saglit lang 'to iiyak para ilabas ang sama ng loob at pagtapos ay babalik na ulit ito sa kanyang prime and proper mode na parang walang dinadalang bigat sa loob.
Nang hapon na 'yon ay nagkanya- kanya na ang mga prinsesa. Namasyal sila Criselda, Crisanta at Clarissa. Si Corina ay nag- stay sa mansion dahil kausap ang kasintahan na si Tristan. Si Ciara ay nasa garden at nagyoyoga. Si Cornelia ay nasa hardin din at nagbabasa pa rin ng kanyang libro.
Tahimik na naglalakad si Carolina sa pasilyo ng mansion, gusto lang niyang lumanghap ng sariwang hangin pagkatapos ng stiff contract signing na 'yon. Sa dulo ng hallway, may bahagyang nakaawang na pinto. Dinig niya ang mababang ungol at mahinang halakhak.
Napahinto siya.
Curiosity won.
Dahan-dahan niyang itinulak ang pinto at muntik na siyang mapaatras sa nakita. Para bang nasimento na siya sa kinatatayuan.
Si Prince Snapdragon ay nakasandal sa gilid ng lamesa, nakatupi ang longsleeve nito na puting polo hanggang siko, habang ang isang maid ay nakaluhod sa harap niya. Ang makapangyarihang tinig ni Dray ang una niyang narinig. Mababa at isang utos ang tono.
"Finish what you’ve started. Or else you’re not going to taste it again."
Mapang-asar ang ngisi ang sumilay sa labi ng prinsipe, hawak ang baba ng babae. Sabay hawak sa buhok nito at nginudngod ito sa kanyang p*********i. Kinaungol nito ng babae at mabilis nag pasulong at paatras ang ulo na subo ang kahabaan ng prinsipe.
"I’m f**king married now. Make it count."
Mainit, mapusok, walang pakialam kung may makakita.
Napasandal si Carolina sa pinto, nagpantig ang tenga, hindi makapaniwala sa kanyang narinig at nakita. Nang mapansin siya ni Dray, hindi siya nagulat at parang sinadya pa nito.
“Enjoying the view, wife?” tanong niya, malamig pero may halong biro, as if challenging her.
Namula ang pisngi ni Carolina sa galit. “You’re disgusting!” Sinamaan niya ng titig ang prinsipe.
He subtle moan when he loaded all his hot elixir right straight to the maid's mouth. Mabilis na tumayo ang maid at nag curt nod pa ito kay Carolina bago umalis na parang walang mga kahayupan na ginawa.
Tuwid ang tingin ni Dray habang inaayos ang sinturon niya at dahan-dahang lumapit ito sa kanya, ang mga yabag nito ay mabagal ngunit parang hampas ng drum sa dibdib niya. Nang nasa harap na siya ni Carolina, yumuko siya hanggang halos magdikit ang labi nila.
“Get used to it. This is not a fairytale. And I’m not your prince charming.”
Iniwan niya itong tulala at nag-aapoy sa inis, ang halakhak ng prinsipe ay kumakalat pa sa hallway. Halos manghina ang mga tuhod ni Carolina. Pakiramdam niya pinagkasundo siya sa isang demonyo at katapusan niya na.
Malawak at malaki ang mansyon ng mga Krausse. Hindi namalayan ni Carolina na nasa kabilang wing na pala siya ng estate. Hindi mawala sa isipan niya ang tagpo nila na 'yon ng prinsipe. Nakarating siya sa isang hardin din sa kabilang wing ng mansiyon. Mas maraming tanim at mas magaganda ang bulaklak dito na para siyang hinugot sa fairytale book. May nakita siyang isang puting bulaklak na maraming talulot. Hahawakan na niya sana ito nang may narinig siyang mababang boses sa likuran niya.
"Don't touch that!" Pigil nito kay Carolina.
Napalingon si Carolina kung saan nanggagaling ang boses.
"That's poisonous. One touch you might have severe blisters." Babala nito sa kanya. Pansin niya na kahawig nito ng kanyang asawa. May blue-green itong kulay na mga mata.
"And who are you?" Malaking tanong niya rito.
"That's my name." Isa pang lalaki ang naroon, hindi napansin sila ni Carolina na may iba pa lang tao doon. Chill itong nakaupo sa bakal na outdoor chair at may hawak na iced tea. Sa tapat niya may isa pang lalaki na abala at hindi maalis ang mata sa laptop screen nito.
"Excuse me?" Malaking tanong ulit niya ngayon napa crossed- arm na siya at bahagyang nakataas ang isang kilay.
"I said the name of that plant is also my name." Lumapit ito sa kaniya. "I'm Prince Hemlock." Inilahad nito ang kamay kay Carolina. Nakipagkamay na rin siya dito sa prinsipe na may maamong mukha at kagaya sa bughaw na kalangitan ang kulay ng mga mata.
Sumunod na nagpakilala ang isa pang lalaki. Ito ang pumigil sa kanya kanina na huwag hawakan ang bulaklak. "I'm Prince Wolfsbane." Nakipagkamay din siya rito.
Ang lalaking hindi maalis ang mga mata sa kanyang laptop ay tumayo na rin at pormal rin nakipagkilala sa kanya. "We have the same name," turo niya kay Wolfsbane, "I'm Prince Aconite." Matapos magpakilala at bumalik agad ito sa upuan niya at ang matang mala emerald green na kulay ay bumalik sa laptop screen.
"Your names are weird." Komento ni Carolina.
"Our names are unique," ngumiti si Hemlock sa kanya at sabay kindat, "we are not yet complete. Wait 'til you meet Foxglove and Belladonna. Weirder names."
"Foxglove?" muntik na siyang matawa. "Is he also poisonous?"
"Very," sagot ni Wolfsbane na walang pag-aatubili, pero ang tono ay may halong biro. "Has poisonous attitude too, just like your grumpy husband."
"At least you're honest," ngumiti si Carolina at inikot ang tingin sa paligid. "So, you are the famous 'deadly flowers' of the Krausse family?"
Napahalakhak si Hemlock. "Finally! Someone who calls us by our true title!" Tinaas nito ang baso niya na may lamang iced tea. "You’re officially my favorite sister-in-law."
"Favorite?" singit ni Aconite, hindi inaalis ang tingin sa laptop pero kita ang amusement sa sulok ng labi. "You literally just met her. That's also the exact word you said to Noelle Tolledo."
Nag kibit- balikat si Hemlock. "Yes, and she already speaks better than half of our boring relatives," kontra nito, sabay senyas kay Carolina na umupo. "Stay. We rarely get visitors who aren't afraid of us."
"Not afraid," giit ni Carolina habang tumatangging maupo, "just... assessing if I should be."
Nagkatinginan ang tatlong prinsipe saka sabay-sabay silang natawa.
"You have guts, princesa," ani Wolfsbane. "Most people just bow and leave when we talk."
"That’s because most people don’t like getting poisoned." Sagot ni Carolina nang walang alinlangan, sabay bahagyang ngiti.
"She’s fun," bulong ni Hemlock kay Wolfsbane, na bahagyang tumango.
Kahit si Aconite ay ngumiti, at tumingin sandali kay Carolina. "You might actually survive in this family."
Napataas ang kilay ni Carolina. "That sounds like both a compliment and a warning."
"Exactly." Sabay-sabay nilang sagot, dahilan para muntik na siyang matawa.
Nag- gloves naman si Wolfsbane at sinimulan na mag harvest ng hemlock gamit ang gunting. Habang nag- ha- harvest, "welcome to the Krausse family, princesa Carolina."
"Thank you." Sambit ni Carolina. Nag-curtsy na siya. "I'll get going. Nice meeting you all."
Habang papalayo, nagsalita si Hemlock nang sapat lang para marinig niya. "She might just be the spark this family needs."
"Or the chaos," dagdag ni Wolfsbane, pero nakangisi na rin.
"Either way, it’s going to be entertaining," ani Aconite, balik tingin sa laptop niya na para bang nagpa-plano na ng susunod na move.
Sa pagbalik ni Carolina sa kanyang silid, may nakita siyang isang sobre na nakapatong sa kama. Malinis at puti, walang pangalan, pero malinaw na para sa kanya. Kinuha niya ito at binuksan.
WELCOME TO THE GAME, PRINCESS.
LET’S SEE HOW LONG YOU'LL LAST.
Nalaglag ang sobre mula sa kanyang kamay. Pero may inis na bumalot nanaman sa kalooban niya. Dahil napagtanto ni Carolina na may pagka-isip bata ng prinsipe.
Napalingon siya sa paligid, ngunit wala namang tao. Malamig ang simoy ng hangin na pumasok mula sa bintana. Ngunit may pakiramdam siyang may matang nakamasid sa kanya.
Sa kabilang wing ng mansion, nakatayo si Prince Snapdragon, nanonood mula sa anino, nakataas ang isa niyang sulok ng labi.
“Let’s see if you can keep up, wife.”