“Ayoko nang magsalita, Margarette para hindi na lumaki ang usaping ito dahil hini naman ako mananalo sa ‘yo,” pahayag niya sa akin. Nagtimpla na lang siya ng kape, at tumitig naman ako sa kanya. “Kahit nakatalikod ako’y alam kong nakatitig ka sa akin, Margarette. Baka matunaw ako niyan ay wala ka ng admirer,” sarkastiko na aniya dahilan upang magsalubong ang kilay ko.
“Ang kapal mo para sabihin na nakatitig ako sa ‘yo. At wala ka naman sigurong mata ano?” pumapalatak na wika ko.
Pumihit na siya paharap sa akin, at umupo sa tabi ko. “Huwag ka nang magpaliwanag dahil hindi naman ako kapitan.”
“Tsk! Baliw!”
“Ako sa ‘yo,” tugon niya, kaya natampal ko s’ya.
“Hindi ako nakipagbibiruhan sa ‘yo, Dreydon kaya umayos ka,” inis ko.
“Kape ka na, mabuti pa,” ngiti na lang niya. Inilapit niya
