เมื่อตกค่ำ ชัชก็ขับรถกลับมาที่บ้านไร่ เขามองเห็นรถของวรินท์จอดอยู่หน้าบ้าน ทำให้เขารู้ว่าวรินท์ยังไม่ได้กลับไป ชัชเดินลงจากรถด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขามองไปที่บ้านพักที่เมษาและวรินท์พักอยู่ แววตาของเขาฉายแววความไม่พอใจเล็กน้อย
"เมื่อไหร่มันจะกลับวะ!!!" ชัชสบถกับตัวเองเบาๆ พลางเดินส่วยหัว ก้มหน้าเข้าครัวไปอย่างอารมณ์ไม่ดี
ในมื้อเย็นวันนั้น บรรยากาศยังคงตึงเครียดเล็กน้อยระหว่างชัชกับบรรยากาศโดยรวม เมษาพยายามทำตัวเป็นปกติที่สุด วรินท์ยังคงไม่ระแคะระคายอะไรเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับลุงชัช เขายังคงดูแลเธออย่างดีและแสดงความรักต่อเธออย่างเปิดเผย ในขณะที่ชัชยังคงรักษาท่าทีนิ่งเฉย เขาไม่ได้พูดอะไรกับเมษาเป็นพิเศษ แต่สายตาของเขายังคงแฝงไปด้วยความโหยหาลึกซึ้งที่ถูกกดทับ
เมษารู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเธอกับลุงชัชอาจจะต้องสิ้นสุดลงแล้วจริง ๆ มันเป็นการจบลงที่เธอต้องโหยหา แต่ก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับท
