การแย่งชิงสตรีคนรักของคนอื่นนั้นนับว่าเป็นเรื่องที่ชั่วช้าไร้ยางอายอย่างถึงที่สุด แต่ถึงจะเป็นอย่างงั้นตัวของแม่ทัพซุนเทาก็ไม่ได้รู้สึกผิดบาปแม้แต่เพียงสักนิดเดียว เพราะชายผู้นี้ยังลักลอบมีความสัมพันธ์สวาทกับฮูหยินของตนมา 20 กว่าปี แล้วทำไมตัวของเขานั้นจะแย่งชิงคนรักของมันไม่ได้? ยิ่งคิดตัวของแม่ทัพก็ยิ่งแค้น จิตใต้สำนึกของเขานั้นลุกโชนดุจเปลวไฟที่ไม่อาจดับลงได้ ความเกลียดชังและความต้องการที่รุนแรงกลายเป็นเชื้อเพลิงที่ผลักดันให้เขาก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล
เมื่อคิดเช่นนั้นแล้ว แม่ทัพซุนเทาก็ไม่สามารถยับยั้งความต้องการที่พุ่งพล่านในใจได้ เขาเดินเข้าไปใกล้ฮูหยินชิงซูหยา นัยน์ตาของเขาฉายแววของความปรารถนาอย่างรุนแรง เมื่อมือของเขาแตะสัมผัสร่างอันบอบบางของฮูหยิน ความรู้สึกที่อัดแน่นในใจได้แปรเปลี่ยนเป็นการกระทำที่ไม่อาจย้อนกลับได้ รสจูบที่เขามอบให้กับเธอไม่เพียงแค่เป็นการแสดงออกถึงความรักที่มี
