Roza, yavaştan gözünü araladığında her yer kapkaranlıktı. Başını yasladığı yerden, Rezvan Ağa’nın omzundan ayırdığından üzerinden kayan ceketle korkuyla irkildi. Endişeyle etrafına baksa da herhangi bir hareketlilik göremeyince içi rahatlamaya yüz tuttu.
Hâlâ mağarada olduğunu yavaştan anlasa da aklı sızlayan elindeydi. Elinin üzerine düşen taş canını çok yakmıştı. Karanlığa rağmen yaralı elini kontrol etmeye çalıştı. Dikkatli olmaya özen gösterse de canı yandığından dudaklarından acılı iniltiler dökülüyordu.
Rezvan Ağa, karısının ne yapmaya çalıştığını duyduğu inilti sesiyle anlarken “Oynama!” dedi.
Roza duyduğu sesle başını kaldırırken Rezvan Ağa’nın yanında olduğu kafasına dank etmişti. Başını çevirip karanlıkta duran kocasına bakarken “Buradasın.” dedi gayriihtiyari bir tavırla.
Re
