Herkes odadan çıktıktan sonra Roza, düşüncelere dalmıştı. Saliha'nın, annesinin, Elvan'ın söyledikleri zihninde yankılanıp durmuştu. Fakat düşündükçe daha çok üzülüyordu. Belki de annesi haklıydı. Onu hiç görmeyen, duymayan bir adam için kardeşine ihanet etmişti. Elvan'ın kendisinden nefret etmesini haklı buluyordu. Kardeşinin sevdiğine göz dikmişti!
Bu düşüncelerinin hiçbir zaman son bulamayacağının farkındaydı. Boşandıktan sonra daha çok düşünecekti ama elinden bir şey gelmiyordu. Sadece boşandıktan sonra Rezvan Ağa’nın himayesinde kalmamalıydı. Ona yakın olmak ona acıdan başka bir şey getirmeyecekti.
Saliha ve diğerleri dışarıda annesi ve Elvan da amcalarının yanına gittiği için onlar gelmeden Rezvan Ağa’nın yanına girip konuşup çıkmalıydı. Zira Elvan’ın bakışlarına maruz kalmak istem
