Adem, uykusunun ortasında kollarını arasına alıp huzurlu bir şekilde uyuyan güzel kadının dudaklarından öperek yanından kalktı. Sessizce çadırın bir köşesine fırlatılan kıyafetlerini topladı, ardından giyinmeye başladı. Hümeyra’ya doğru seslenerek, “Hadi uyan, güneş birazdan doğacak,” dedi. Hümeyra, sabah güneşin doğuşunu birlikte izlemek için mutlaka erkenden uyanmaları gerektiğini söylemişti ona; bu anı kaçırmak istemiyordu.
Güneşin doğuşuna birkaç dakika kalmıştı. Adem, yerdeki yatağın kenarına tekrar çömelip, uyandırmak için Hümeyra’nın dudaklarından öptü. “Uyan artık, güzelim,” dedi, “Güneşin doğuşunu kaçırmak istemezsin, değil mi?”
Hümeyra, gözlerini aralayıp, yukarıya bakarak Adem’in yakışıklı yüzüne odaklandı. Yavaşça gülümsedi ve “Günaydın,” dedi. “Hayır kesinlikle kaçırmak ist
