Astra's POV
Tatlong araw simula nung maaksidente si Zoe. Sa tatlong araw na yon laging umiiyak si Tita. Nakahinga kaming lahat kahit papaano dahil nasagip sa kapahamakan si Zoe pero naaawa kami sa kahinatnan nito. Tuwing nakikita namin ang itsura nya hindi ko maiwasan maawa at manlumo. Gusto kong umiyak kada nakikita ko sya pero nagpapakatatag ako para sa kanya. Ayoko din makita ako ni Tita na umiiyak dahil alam kong mas mahihirapan sya.
Hindi pa nagigising si Zoe simula non. Lagi akong bumibisita sa kanya kasama sila Silva. Kahapon ako ang nagbantayan sa kanya para makapagpahinga naman sila Tita.
Hindi muna kami nagtraining dahil alam kong naepektohan sila sa nangyari kay Zoe lalo na si Silva na sya ang nakasaksi sa nangyari. Panay din ang iyak ni Silva lalo na nung makita nyang dugua
