Release
1003 Words
Grace was released after two years and seven months.
The sun outside the wall was dazzling, but she had to face it and let it burn her heart.
Grace put on his former work clothes and walked into the Koo mansion.
The desk girl has been replaced. "Miss, would you please register?"
Grace smiled at she. "I'm the lover of your president, Charles, and he told me to go to him anytime."
Grace's eyebrow lift amorously, regardless of the desk girl’s surprised look, she stepped on high-heeled shoes to the elevator.
Many old staff saw Grace and were also surprised, "Ssecret Song?"
Grace lifted her mouth professionally. These people still remember her? It was rare. When Charles was suing her, none of them would stand up for her testimony.
"Oh, didn't you go to jail? What are you doing here? "
"The company will never hire anyone who divulges secrets."
"I am going to seduce your boss and ask him to give me a new job," Grace said.
The crowd stared at each other.
The door of the president's office was knocked. Charles did not raise his head. "come in."
Grace walked in and closed the door.
High heels stepped on the carpet. And Charles's hand on the keyboard paused and looked up.
He could not help but quiver.
Grace!
Still put on delicate makeup, you can see that the skin darker than before, and thinner than before.
She looked at him, smiling, amorously, but the light in her eyes did not seem to be like before, as if worn by the years.
"I'm out of jail," Grace laughed, approaching Charles step by step.
Charles leaned back, squinting his good-looking eyes, staring at Grace, "didn't you say we were square? Why do you come to me again? "
Grace gently lifted her ass, and sat on the desk in front of Charles. She touched her ear lobe, "I want some money. Would you like to give me some? After all, no company will hire a general secretary who is imprisoned for the crime of infringing on trade secrets. I can't find a job in a short period of time. Why don't you give me some money?"
Charles's eyes darkened. She took Charles's hand. "I won’t let you give free of charge. You ask those women out there about the market price. I won't charge much."
She did not forget to smile coquettishly at him.
Something, sharp and prickly, plunged into his lungs and Charles felt a slight pain in his breath.
He shook off Grace's hand. "Grace, get out of here right now!"
Grace raised her head and laughed. Her laugh was like a silver bell, crispy, and a little amorous. She put her hand in the air and flipped over and over.
"Charles, you think my skin is not as good as before? Of course, I have been in prison for more than two years. I do everything. My hands are not only not smooth, but there are calluses on the palms. Man like you can have any women you want. "
She said, not forgetting to slyly look at the man sitting in the chair of the president, “Isn’t it?"
Charles was so unhappy that he thought he saw Grace again, and, with her character, she would kill her with a knife.
But she didn't.
She walked into his office in her old overalls, she was unbuttoning.She was thinner, and her breasts were not as full as they had been.
The body covered by clothes was still white as before.
A wave of heat in the body is swirling with male hormones.
Grace pulled up the skirt, lifting her legs as skillfully as ever and sitting on Charles.
கிரேஸ் இரண்டு ஆண்டுகள் மற்றும் ஏழு மாதங்களுக்குப் பிறகு விடுவிக்கப்பட்டார்.
சுவருக்கு வெளியே சூரியன் திகைப்பூட்டியது, ஆனால் அவள் அதை எதிர்கொண்டு அவள் இதயத்தை எரிக்க விட வேண்டியிருந்தது.
கிரேஸ் தனது முன்னாள் வேலை ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு கூ மாளிகையில் நுழைந்தார்.
மேசை பெண் மாற்றப்பட்டுள்ளது. "மிஸ், தயவுசெய்து பதிவு செய்வீர்களா?"
கிரேஸ் அவளைப் பார்த்து சிரித்தான். "நான் உங்கள் ஜனாதிபதி சார்லஸின் காதலன், எப்போது வேண்டுமானாலும் அவரிடம் செல்லும்படி சொன்னார்."
கிரேஸின் புருவம் நகைச்சுவையாக, மேசை பெண்ணின் ஆச்சரியமான தோற்றத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், உயரமான குதிகால் காலணிகளை லிஃப்ட் நோக்கி அடியெடுத்து வைத்தாள்.
பல பழைய ஊழியர்கள் கிரேஸைப் பார்த்தார்கள், மேலும் "Ssecret Song?"
கிரேஸ் தொழில் ரீதியாக வாயைத் தூக்கினான். இந்த மக்கள் இன்னும் அவளை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்களா? இது அரிதாக இருந்தது. சார்லஸ் அவள் மீது வழக்குத் தொடர்ந்தபோது, அவர்களில் யாரும் அவளுடைய சாட்சியத்திற்கு துணை நிற்க மாட்டார்கள்.
"ஓ, நீங்கள் சிறைக்குச் செல்லவில்லையா? நீங்கள் இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள்?"
"ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தும் எவரையும் நிறுவனம் ஒருபோதும் பணியமர்த்தாது."
"நான் உங்கள் முதலாளியை கவர்ந்திழுக்கப் போகிறேன், அவரிடம் எனக்கு ஒரு புதிய வேலை கொடுக்கச் சொல்கிறேன்" என்று கிரேஸ் கூறினார்.
கூட்டம் ஒருவரை ஒருவர் முறைத்துக்கொண்டது.
ஜனாதிபதி அலுவலகத்தின் கதவு தட்டப்பட்டது. சார்லஸ் தலையை உயர்த்தவில்லை. "உள்ளே வா."
கிரேஸ் உள்ளே நுழைந்து கதவை மூடினார்.
ஹை ஹீல்ஸ் கம்பளத்தின் மீது அடியெடுத்து வைத்தார். விசைப்பலகையில் சார்லஸின் கை இடைநிறுத்தப்பட்டு மேலே பார்த்தது.
அவனால் உதவ முடியவில்லை, ஆனால் நடுங்கினான்.
கருணை!
இன்னும் மென்மையான ஒப்பனை வைத்துக் கொள்ளுங்கள், தோல் முன்பை விட கருமையாகவும், முன்பை விட மெல்லியதாகவும் இருப்பதை நீங்கள் காணலாம்.
அவள் அவனைப் பார்த்து, புன்னகையுடன், நகைச்சுவையாக, ஆனால் அவள் கண்களில் வெளிச்சம் முன்பு போல் தோன்றவில்லை, பல ஆண்டுகளாக அணிந்திருப்பது போல.
"நான் சிறைக்கு வெளியே இருக்கிறேன்," கிரேஸ் சிரித்தார், படிப்படியாக சார்லஸை அணுகினார்.
சார்லஸ் பின்னால் சாய்ந்து, அழகிய கண்களைக் கசக்கி, கிரேஸைப் பார்த்து, "நாங்கள் சதுரமாக இருக்கிறோம் என்று நீங்கள் கூறவில்லையா? ஏன் மீண்டும் என்னிடம் வருகிறீர்கள்?"
கிரேஸ் மெதுவாக தன் கழுதையைத் தூக்கி, சார்லஸுக்கு முன்னால் இருந்த மேசை மீது அமர்ந்தான். அவள் காது மடலைத் தொட்டாள், "எனக்கு கொஞ்சம் பணம் வேண்டும். நீங்கள் எனக்கு கொஞ்சம் கொடுக்க விரும்புகிறீர்களா? எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, வர்த்தக ரகசியங்களை மீறிய குற்றத்திற்காக சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு பொதுச் செயலாளரை எந்த நிறுவனமும் பணியமர்த்தாது. எனக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை ஒரு குறுகிய காலம். நீங்கள் ஏன் எனக்கு கொஞ்சம் பணம் கொடுக்கவில்லை? "
சார்லஸின் கண்கள் இருட்டின. அவள் சார்லஸின் கையை எடுத்தாள். "நான் உங்களுக்கு இலவசமாக வழங்க அனுமதிக்க மாட்டேன். சந்தை விலையைப் பற்றி அந்த பெண்களிடம் நீங்கள் கேட்கிறீர்கள். நான் அதிக கட்டணம் வசூலிக்க மாட்டேன்."
அவள் அவனைப் பார்த்து புன்னகைக்க மறக்கவில்லை.
ஏதோ, கூர்மையான மற்றும் முட்கள் நிறைந்த, அவரது நுரையீரலில் மூழ்கி, சார்லஸுக்கு மூச்சில் லேசான வலி ஏற்பட்டது.
அவர் கிரேஸின் கையை அசைத்தார். "அருள், இப்போதே இங்கிருந்து வெளியேறு!"
கிரேஸ் தலையை உயர்த்தி சிரித்தார். அவள் சிரிப்பு வெள்ளி மணி போலவும், மிருதுவாகவும், கொஞ்சம் காமமாகவும் இருந்தது. அவள் கையை காற்றில் வைத்து மீண்டும் மீண்டும் புரட்டினாள்.
"சார்லஸ், என் தோல் முன்பு போல் நன்றாக இல்லை என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? நிச்சயமாக, நான் இரண்டு வருடங்களுக்கும் மேலாக சிறையில் இருக்கிறேன். நான் எல்லாவற்றையும் செய்கிறேன். என் கைகள் மென்மையாக இல்லை, ஆனால் உள்ளங்கைகளில் கால்சஸ் உள்ளன. நீங்கள் விரும்பும் எந்த பெண்களையும் நீங்கள் பெறலாம். "
ஜனாதிபதியின் நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் மனிதனைப் பார்த்து வேடிக்கையாகப் பார்க்க மறக்காமல், “இல்லையா?” என்றாள்.
சார்லஸ் மிகவும் மகிழ்ச்சியற்றவராக இருந்தார், அவர் கிரேஸை மீண்டும் பார்த்தார் என்று நினைத்தார், மேலும், அவரது பாத்திரத்துடன், கத்தியால் அவளைக் கொன்றுவிடுவார்.
ஆனால் அவள் அவ்வாறு செய்யவில்லை.
அவள் பழைய ஓவர்லஸில் அவனது அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்தாள், அவள் அவிழ்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.அவள் மெல்லியவள், அவள் மார்பகங்கள் இருந்ததைப் போல முழுதாக இல்லை.
துணிகளால் மூடப்பட்ட உடல் முன்பைப் போல இன்னும் வெண்மையாக இருந்தது.
உடலில் வெப்ப அலை ஆண் ஹார்மோன்களுடன் சுழல்கிறது.
கிரேஸ் பாவாடையை மேலே இழுத்து, கால்களை எப்போதும் போல் திறமையாக தூக்கி சார்லஸின் மீது அமர்ந்தான்.
- Writer
