Ganon na lamang ang kaba ni Adeline nang tumigil ang sasakyan sa tapat ng lumang bahay na kinalakihan.
May parte sa kaniya na malungkot dahil kahit paano ay umasa siyang magiging mainit ang pagsalubong sa kaniya ng kaniyang ina at ng Ate Rasha niya sa pakakataong ito. Pero wala.
Bagamat sanay na siya sa ganoon trato ay umasa siyang baka may nagbago dahil naag-agaw buhay na siya.
“Ano, papabuhat ka pa ba?” basag ni Alice sa kaniyang pagmumuni-muni.
“Eto talaga, hindi makapaghintay?” inis na sabi ni Adeline at bumaba na sa sasakyan.
Agad namang bumaba si Paul at inalalayan siya sa paglakad.
“Ay iba rin talaga, prinsesa,” irap ni Alice na naglakad na palayo.
Di mapigilang mapangiti ng pilit ni Adeline dahil hinihintay si Henry na lumabas ng bahay para intindihin siya kaso wala.
Nang m
