ของบำเรอธามไทน์
ตอนที่9
[บทลงโทษ18+]
ณ ตึกบริหารธุรกิจ
บรรยากาศหน้าคณะบริหารธุรกิจในช่วงเย็นเริ่มสลัวลง น้ำฟ้าพยายามกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากตึกเพื่อมุ่งหน้าไปยังหน้ามหาวิทยาลัย หวังจะใช้ความพลุกพล่านของนักศึกษาเป็นเกราะกำบัง จากสายตาคมกริบที่เธอรู้สึกว่าจ้องมองอยู่ตลอดเวลา
“น้ำฟ้า! น้ำฟ้าครับ รอเดี๋ยว!”
เสียงของกวินดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวที่วิ่งหอบน้อย ๆ ตามมาทัน เขาประคองช่อดอกกุหลาบสีขาวช่อโตไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะยื่นมาตรงหน้าเด็กสาวด้วยรอยยิ้มจริงใจ
“ยินดีด้วยนะครับสำหรับวันนี้ น้ำฟ้าสวยที่สุดเหมาะกับตำแหน่งนี้มาก”
“เอ่อ... ขอบคุณค่ะพี่กวิน แต่น้ำฟ้ารับไว้ไม่ได้จริงๆ ค่ะ” เธออึกอัก พลางถอยหลังหนี
“รับไว้เถอะครับ พี่ตั้งใจซื้อมาให้จริง ๆ นี่จะกลับรถอะไรครับ ให้พี่ไปส่งที่บ้านได้ไหม!”
เอี๊ยดดด!
เสียงล้อรถบดขยี้กับพื้นถนนดังสนั่นจนนักศึกษาแถวนั้นสะดุ้งโหยง รถสปอร์ตสีดำสนิทพุ่งมาจอดขวา
