CHAPTER 1
1234 Words
[ one week later]
-kakagising ko lang ng my biglang kumatok sa kwarto ko.
*TOK *TOK *TOK
"come in"
"Goodmorning mr. anderson, andito ako para obserbahan ang kalagayan mo, since your accident from week ago, were doing all the exam in your body, but we couldn't find anything wrong with you" saad nito habang sine'stethoscope ang dibdib ko
"Didn't you mention the thing you see in my chest area"?
"wala kaming abnormal na mahanap sa ngayon but, we suspect that it is hematocele, btw mr. anderson? do you remember anything or happened the night of your accident?"
"bukod sa pagkakaaksid*nte ko ay wala na"
"sigurado ka ba"?
"umuulan noon diba?"
"yes"
"ohh i see, you can leave now kong my maramdaman man akong kakaiba ipapatawag kita agad"
"okay mr. anderson, magpahinga po kayong mabuti, paalam"
~
[ ERICA POV.]
-nagising ako na nasa nalampasigan at masakit ang ulo siguro dahilan to ng aking pakakatilapon, sa pag galaw ko laking gulat kong wala akong saplot sa katawan. ginaya ko ang paningin ko sa paligid buti nalang at my kasuotan akong nakita, kinuha ko to at sinuot sa katawan ko.
-kinapa ko ang aking kwentas, andito pa pero ang batong nakapulopot rito ay wala,
"asan ang bato rito? saan na yon napunta? paano ako makakabalik sa amin? saan ko ito ngayon hahanapin?" sunod na sunod na tanong ko sa sarili ko habang hinihimas ko ang ulo.
(*FF*)
-sa aking paglalakad dinala ako ng paa ko sa malaking gusali, sa loob nito ay maraming tao at marami rin na kong ano anong gamit na makikita, laking saya ko ng marami rin na kasuotan. ginamit ko ang aking kapangyarihan para makuha to na agad naman nasa katawan ko na, marami akong sinukat na iba't ibang uri kasuotan, kaya naiwan ang mga statwa roon na walang saplot.
-maya maya pa, my nakita akong napakagandang bistida, ginamit ko ulit ang aking kapangyarihan para makuha to.
"ang ganda naman nito" habang iniikot ko ang katawan ko.
-sa sobrang saya ko, hindi ko namalayam na my mga kalalakihan na palang sumusunod sakin at tinatawag ako.
"Miss? Miss? miss?" sa laking gulat ko at takot kumaripas ako ng takbo papalayo sa kanila, ngunit hinahabol parin nila ako kahit nasa labas na ko ng gusali,
-kaya naisipan kong patigilin ang oras gamit lamang ang isang pitik ng kamay ko kaya malaya kong natakas yong mga lalaking humahabol saakin .
------*
-Maaga akong gumising at naligo para pumasok sa opisina, pakarating ko sa baba ay dumiritso ako sa kusina para magtimpla ng kape, hindi ko paman naiinom to ng biglang sumingaw ang sekretarya ko na si brian.
"Mr. anderson? we got a real trouble in the company" saad nito habang nakatayo sa harapan ko.
"speak" tipid na saad ko rito
"Your e-ex gi-girlfriend, nag iiskandalo po sa loob ng kompanya ata ayaw daw po umalis" utal nito
"EX GIRLFRIEND" takang bulyaw ko rito na kinataas ng kilay ko.
-linunok muna nito ang laway nya saka kinuha ang ipad para ipakita ang isang litrato ng babae.
"kinontak ko na po lahat ng guards noon, gusto daw po ng ex mo na makausap ka at makasal kayo. mas mabuti po sana na wag ka na muna pumu---"
"i will ask for enhanced security, ihanda mo ang sasakyan at pupunta ako roon" putol ko rito.
"but, mr. anderson? mr. anderson?" tawag nito sakin ma hindi ko na pinansin at diretso nalang sa paglalakad.
-pakarating namin sa kompanya, agad bumungan sa akin ang aking mga empleyado na ang mga attensyon ay nasa babaeng sinasabi ni brian.
"WHAT THE HELL IS THIS" sigaw ko sa mga to na agad naman kinabalik nila sa kani-kanilang pwesto. dahan dahan ko naman nilapitan ang babae na kinainit ng ulo ko "AND YOU" sabay turo ko rito. "WHAT THE HELL ARE YOU DOING, IF YOU MAKING A SCANDAL HERE, CAN YOU LEAVE MY BUILDING" bulyaw ko rito habang hawak ko ang braso nya.
"I JUST WANT TO TALK TO YOU" pagmamakaawa nito habang magkadikit ang kamay.
"OKAY, THEN TALK TO ME HERE" saad ko rito habang pinagtitinginan na kami ng mga empleyadO "FASTER" Singaw ko rito habang tiningnan nya ang mga mga tao.
"privately " nakayukong saad nito.
"THEN FOLLOW ME"
-pakapasok namin ng aking opisina agad akong umupo, akmang uupo na rin to ng magsalita ako.
"your not allowed to sit here or even there" pagmamaldito ko rito "tumayo ka lang kasi wala kang karapatang umupo, just tell me what you want" diretsong tanong ko rito.
"You" tipid na sagot nito na kinanoot ng noo ko.
"Are you kidding me?" agad kong kinuha ang tseke "here 500,000, wag ka ng magpapakita rito sa kompanya, because i don't even know you" sabay tapon ko rito ng tseke.
"NO" Pag mamatigas nito.
"Kulang pa? OKAY! i will gave you my car here's the key, take it" sabay tapon ko ulit ng susi sa kanya, at agad sumilay ang pilyong ngiti sa kanya.
"OKAY! i take this bye"
-sabay martsa nito papalabas sa opisina ko.
"Ganoon lang kadali sir? napaalis mo agad ang babaeng yon" takang saad ng brian.
"She's a gold d*gger kaya madali lang suhulan" sagot ko rito na napapalakpak to.
"Btw. sir? do you remember anything? the night of your accident?" napailing nalang ko, kaya my inabot to saakin na isang plastic.
"this is a stone"
"Yes sir, nakuha namin yan ng gabi ng iyong aksid*nte, hawak po yan ng kaliwa mong kamay, kaya pinamubuti namin na itago muna to, sainyo mo ba yan sir?"
"NO! this is not mine, bring this to the Research Department, ask them to find out if what kind of stone that"
"Got it sir"
-sabay alis nito sa opisina ko.
(*FF*)
-habang nag mamaniho ako papunta sa opisina ng aking psychologist, ay biglang huminto ang lahat ng mga tao roon maliban lang saakin, sa gulat ko na apakan ko ang prino ng sasakyan ko nasa isang tapat ako ngayon ng isang mall, akmang lalabas na sana ko sa kotse ko ng napukaw ang attensyon ko sa isang babaeng na nakangiti na nasa harap mismo ng sasakyan ko, kinakayawan nito ang 3 lalaking hindi gumagalaw na nasa kabila kalsada, kinurap kurap ko ang aking mga mata, at binaba ang salamin ng kotse ko tinanaw ko ang babaeng malayang tumatakbo kong saan. ilang segundo bumalik na sa dati ang mga tao.
"Huminto ka miss?"
- tawag ng isang lalaking humahabol sa babae. pero hindi ko na to pinansin at pinaharorot ko nalang amg sasakyan.
"Generally speaking, ang masamang nangyari sayo noon ay pwedeng makaapekto sa buong buhay mo, ang sitwasyon mo ngayon ay komplikado, ang iyong ina ay namatay ng dahil sa ulan, at ito ay nakaapekto sayo ng husto, after all ito ang ngng dahilan ng iyong psychological trauma"
"beside my amnesia, am i gonna hallucinating?"
"clinically we never seen anything like that, impossible yon baka pagod ka lang sa trabaho"
"thank you, because i overcome my situation"
"there's no need to say thank you, remember when we were in high school you purposefully hid your condition"
"and all these years, i never regretted for hiding this"
"Okay, okay Mr. Anderson the MASTER OF STRATEGIC PLANNER, and now look your the chief executive of A Group company under the nose of your stepmother but, you need to fix your problem, wag mong hayaan makuha nya sayo ang kompanya"
"tama ka then prescribe me some meds"
- EadeaYam -
- Writer
