İnsanlar kötüydü, kitaplara sığındım...
Cemil Meriç
BÖLÜM 26/ KORKU
***
Çisel'in yaptığı kaş gözlere daha fazla dayanamayıp salondan çıktım. Bir şey anlatmak istiyordu ve çatlamak üzereydi. Odama çıktığımda kapıyı kapatamadan kırarak içeri dalmıştı zaten. Gözlerimi belertip ona baktığımda umursamadan yatağıma atladı. Kapıyı kapatıp bende yavaş adımlarla yanına gittim. Ne olmuştu da anlatmak için bu kadar sabırsızdı?
Komodine doğru uzanıp telefonumu aldığımda Berkay'dan bir mesaj vardı. Gülümseyerek mesajı açarken Çisel deli gibi tepiniyordu.
"Yemeğini yemişsindir diye umuyorum bücür. Saat 21:30'da aşağıda olacağım;)"
Elim kalbime giderken bugün okulda söylediklerini düşünüyordum. Kendisine öpücük borcumun olduğunu söylemişti değil mi?
Ne ara öyle bir borca girdiğimi ben de bilmiyor
