“ไอ้โปรด มึงไม่กินข้าวกับพวกกู แล้วมึงจะไปไหนวะ”
“กูมีธุระ” โปรดเอ่ยตอบโซลสั้น ๆ ก่อนจะเดินออกจากตึกคณะไปทันที
เขาร้อนใจเพราะมายูเอาแต่หลบหน้า โทรไม่รับ ส่งข้อความก็ไม่ตอบกลับ จึงทำได้แค่ไปหาเธอถึงที่เท่านั้น
ในขณะเดียวกันมายูกับเพื่อนก็พากันเดินออกจากโรงอาหารของคณะบริหารธุรกิจ เนื่องจากวันนี้อาจารย์เลิกสอนเร็ว พวกเธอจึงมานั่งกินข้าวกันตั้งแต่ 11.30 น.
มายูเห็นอดีตคนรักมายืนเก้ ๆ กัง ๆ คล้ายกับดักรอพบหน้าเธออยู่ จึงชักสีหน้ารำคาญใจ จ้องมองผู้ชายน่ารังเกียจด้วยแววตาขยะแขยง
และไอวี่ก็เป็นคนพูดด้วยน้ำเสียงเสียดสี พลางยกมือขึ้นปิดจมูก
“พวกมึงเหม็นกลิ่นสาปอะไรไหม เหม็นจนกูอยากจะอ้วก”
เพทายทำทีไม่สนใจเสียงแขวะ รวบรวมความกล้า เดินเข้าไปหามายู
“พี่ขอคุยด้วยหน่อยครับ”
“อีริษาไปไหนแล้วล่ะ ทำไมถึงได้ปล่อยให้แฟนที่แย่งคนอื่นไป มาเสนอหน้าอยู่ตรงนี้ได้”
เพทายหน้าเจื่อนไปทันทีเมื่อถูกอดีตคนรักพ
