หลายวันต่อมา
มายูกำลังต่อแถวที่ร้านอาหารตามสั่งในช่วงพักกลางวัน พอถึงคิวของเธอก็เอ่ยกับเจ้าของร้าน
“เอาผัดซีอิ้วหมูจานนึงค่ะ”
“ของผมเอาเหมือนกันครับ”
น้ำเสียงคุ้นหูของคนที่ยืนต่อแถวด้านหลังดังขึ้น เพียงแค่ได้ยินมายูก็รู้แล้วว่าเป็นใคร ทว่าเธอไม่ได้เหลียวไปมอง แต่หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าสะพายข้าง ส่งข้อความไปหาอีกฝ่ายแทน
MAYU: มาโผล่ที่นี่ได้ยังไง อย่าบอกนะว่าจะมาทวงคำตอบ
โทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงนักศึกษาชายสั่นเตือน มือหนาล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูข้อความ แล้วพิมพ์ตอบกลับ พลางกระตุกยิ้มมุมปาก
P_Prod: พี่มากินข้าวกับเพื่อน
เขามีเพื่อนอยู่ที่สาขานี้อยู่บ้าง แต่ความจริงก็คืออยากมาเห็นหน้าสวย ๆ ของมายูนั่นแหละ
MAYU: เพื่อนที่คณะตัวเองไม่มีหรือไง
P_Prod: มีครับ
P_Prod: แต่ว่าร้านอาหารของคณะนี้กินแล้วถูกปากมากกว่า
คนตัวเล็กหันไปขมวดคิ้วจ้องหนุ่มรุ่นพี่แวบหนึ่ง ขณะถอนหายใจเก็
