Vala’s POV
Sobrang hirap nang mga naganap nitong mga nakalipas ng oras. Pero gayunpaman ay aakaraos na agad sa operasyon si Alaric. Kapag mayaman talaga, agad-agad, aasikasuhin at gagamutin ka.
Nakasakay na ako sa sasakyan ko at pauwi na sa bahay. Pinauwi muna ako ng mama niya na siyang pumalit sa pagbabantay doon dahil halos dalawang araw na akong walang tulog. Hindi ako pinaalis ni Alaric sa tabi niya simula nang pumunta kami sa hospital. Para siyang bata. Umiiyak siya sa tuwing nakikita niya ang dugo sa braso niya. Umiiyak siya kapag nakikita ang mga benda sa balat niya. Gusto niya, hawak-hawak ko siya palagi sa balikat at pinapagaan ang loob. Nakailang punas ata ako sa mga luha niya sa pisngi niya habang nasa emergency room kami.
“Huwag mo akong iiwan, Vala.”
“Vala, hawakan mo lang
