“พี่รู้ว่ามีนบริสุทธิ์ไม่มีเรื่องบนเตียงกับลูกค้า”
“ค่ะ”
“...แต่พี่ไม่รู้แล้วก็ไม่กล้ามั่นใจเลยว่ะว่าค่าจ้างแพงขนาดนั้นผู้ชายมันจะยอมจ่ายเพื่อให้ได้แค่เดินจูงมือพาไปเที่ยวไปดูหนังฟังเพลงกินข้าวเหมือนเด็กมอต้นนัดเดทกันจริง ๆ”
“...” คำพูดของเขา สายตาที่เต็มไปด้วยความระแวงซึ่งแน่นอนว่ามันเกิดจากความไม่เชื่อใจทำให้ฉันจุกจนพูดไม่ออก
“ขอโทษที่พูดเรื่องนี้ทั้งที่มีนเคยบอกพี่แล้วว่าไม่มีอะไรเกินเลย แต่พี่...” เกรย์ไม่พูดต่อให้จบนั่นก็หมายความว่าความคิดของเขามันคงแย่จนไม่สามารถพูดออกมาได้สินะ
“มีนรู้ค่ะ มันเชื่อยาก ไม่แปลกหรอกที่ใคร ๆ จะไม่เชื่อว่างานของมีนไม่มีอะไรเกินเลย...งานไม่มีเกียรติแบบนี้พูดไปใครจะเชื่อ”
“มีน... / ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณเกรย์จะไม่เชื่อมีนก็เข้าใจ ไม่โกรธหรอก จริง ๆ นะคุณเกรย์ โทษตัวเองดีกว่าที่หาเงินด้วยวิธีง่าย ๆ” ฉันไม่ได้ตั้งใจประชดนะ แต่ความจุกในอกมันทำให้ฉันพูดออกมา
