"แดช...หลับยัง"
"ครับ ยังครับ" แดชที่นอนถัดไปจากหมอนข้างที่คั่นกลางระหว่างเขากับดีน่าอยู่ ขานรับออกมาหลังจากได้ยินว่าอีกฝ่ายกำลังร้องเรียกหา
"โดนพักการเรียนปีนึงคงแย่เลยเนอะ..."
"แดชใจร้อนเองแหละ ก็รับผลจากการกระทำของตัวเองไป" แดชว่าอย่างยอมรับในผลกรรมที่เกิดจากการกระทำวู่วามของเขาเอง
"ว่าแต่ที่ดีน่าบอกว่าจะย้ายโรงเรียน... ดีน่าจะย้ายไปไหนเหรอบอกแดชได้ไหม"
"จริงๆ แล้วเราไม่ได้จะย้ายโรงเรียนหรอกแดช แต่... เฮ้อ... แต่ความเป็นจริงแล้ววันนี้เราต้องไปทานข้าวกับคนที่ชื่อเดชเพื่อปลดหนี้สินให้กับแม่เรา แต่..." ดีน่าหยุดยั้งคำพูดของตนเอาไว้เพียงเท่านั้นเมื่อรู้ตัวว่าตนนั้นเกือบจะพลั้งปากไปถึงเรื่องเงินจำนวนนั้นที่แม่ของชายหนุ่มมอบมันให้กับเธอ
"ครับ?" แดชที่คราแรกอยู่ในท่านอนหันหลังให้กับดีน่า พลิกตัวเองกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวด้วยความสงสัยในประโยคบอกเล่าข้างต้นของเธอ
"แต่อะไรนะครับ"
"แต่..
