Is It Worth It?

Prologue

Prologue

Galit ang nakikita ko sa mga mata ni Xandro. Gusto kong umiyak pero ayaw kong makita niya kung gaano ako ka-miserable. Nakadekwatro siyang umupo sa swivel chair habang hawak ang isang basong alak. Hindi ko alam kung lasing na ba siya, pula na ang kanyang pisngi, ang kanyang mga labi ay medyo basa at mapula rin. Bakit ganito ang nararamdaman ko? Gusto ko siyang lapitan pero ayaw humakbang ng mga paa ko. Habang nasa malalim na pag-iisip, hindi ko namalayan nasa harap ko na si Xandro. Halos isang dangkal na lang ang layo niya sa akin, mas nakikita ko ang kanyang mga mata, blangko ang ekspresyon niya.

"Xandro" mahina kong sambit, tiningnan niya ako ng diritso.

"Shut up, ayaw kong marinig ang pangalan ko mula sa mga labi mo". May galit at diin niyang sabi. Yumuko ako at pinaglaruan ang aking daliri. Inangat ni Xandro ang mukha ko pagkatapos mapusok niya akong hinalikan.

Mariin at mapagparusa ito, pero bakit parang gusto ko. Inaasahan ko ng mangyayari to pero bakit ang sakit. Wala akong pinagkaiba sa sinasabi ng mga tao, isang bayaran. Sinira niya ang t-shirt kong soot, at sinunod niya ang nag-iisang takip na natitira sa dibdib ko. Tumingin siya sa dibdib ko, pagkatapos sa mga mata ko, "dodoblehin ko ang perang binayad ni Sanjoe, sana naman hindi ka pa niya pinagsawaan ng hindi masayang ang pera ko". He said. Biglang nanikip ang dibdib ko at tumulo ang aking mga luha.

"Don't you dare cry, na para bang birhen ka!" Hinila niya ako at itinulak sa kama. Gusto kong bumangon at hawakan ang mukha niya. Hindi ito ang pinangarap ko, hindi ito ang gusto ko. Mahal ko siya pero hindi sa ganitong paraan gusto kong may mangyari sa amin. Hinubad niya ang kaniyang polo, then he unbuckled his belt, binaba niya ang kanyang pantalon kasama ang boxer shorts niya. Nilipat ko ang tingin sa ceiling. "Look at me, Hanna. Wala sa kalingkingan ko si Sanjoe."

Bakit pa palagi niyang binibigkas ang pangalan ng pinsan niya. Nakaraan na iyon, ni hindi ko na halos maalala kung paano ako halikan ni Sanjoe. Pero si Xandro, halos gabi-gabi ay naalala ko pa ang unang halik niya. "Sabi ko, tingnan mo ko!" sumigaw siya. "Xandro, patawad." Umiiyak kong sabi.

Bigla siyang lumapit sa paanan ng kama at hinila ang paa ko. Hinubad niya ang short ko kasama ang aking panloob. Hikbi ang tangi kong tugon. Nakita ko ang maugat niyang kamay, hinawakan niya ang binti ko, pataas hanggang sa marating niya ang gitna ko. Hinawakan niya ito, "you're wet, 'ni hindi pa tayo nagsisimula."

Kinaubabawan niya ako, siniil ng halik, kinagat niya ang ibabang labi ko, pagkatapos ay ginalugad niya ang loob ng bibig ko. Himbis na takot, kakaiba ang nararamdaman ko. Si Xandro, siya lang ang nagpaparamdam sa aking ng ganito. Oo, sa isang linggo naming relasyon noon, nagkahalikan na kami, pero hanggang dun lang yun. I moaned. "Yes baby, moaned my name." Bumaba ang halik niya sa leeg ko, sinipsip niya ito. Hanggang sa bumaba ito sa dibdib ko, pinaglaruan niya ang tuktok nito habang nakatingin sa akin. Nag-init ako sa mga ginagawa niya, habang pinaglaruan niya ang kabila. Pinagpala niya ang dalawa kong dibdib, bumaba pa ang halik niya hanggang sa puson ko, at sa hindi ko inaasahan napunta ito sa gitna ko. "Xandro, stop." Mahina kong sabi. Pero hindi siya tumigil, hanggang sa may kakaiba akong naramdamam sa puson ko, para akong nawala sa sarili. "That's it, you're sweet Hannah, I wonder kung kaya ka bang paligayahin ni Sanjoe ng ganito."

Pagkatapos niya simutin ang lahat sa akin ay tumayo siya, hawak ang kaniyang malaking sandata. Bigla akong natakot. "You look scared, don't tell me hindi ganito ang kay Sanjoe?" he smirked. Gusto kong isigaw sa pagmumukha niya, na paano ko malalaman kung gayong ni hindi kami dumating sa ganitong punto ni Sanjoe. Oo, nagkahalikan kami, pero mataas na siguro ang limang sigundo. Wala na akong panahong mapaliwang ngayon galit lang ang nararamdaman niya.

Pumaibabaw siya sa akin, at muli akong siniil ng halik. Napahiyaw ako ng bigla niyang pinasok ang dulo ng p*********i. Nakita ko ang gulat sa mga mata niya, hindi siya gumalaw agad. Makalipas ang ilang segundo ay inunti-unti niya ang pagpasok, hanggang sa ramdam ko na kabuuan niya. Tumulo ang luha sa mga mata ko, ang sakit, para kong hinihiwa. Hinalikan niya ako, pababa sa aking dibdib, na para bang mawawala ang sakit na nararamdaman ko. Hanggang sa sarap na ang naramdaman ko, may namumuo sa puson ko hanggang sa marating ko ang rurok, sabay kami ni Xandro, Nakita ko kung paano siya nanginig habang malakas na bumabayo.

Pagkapatapos ng ilang segundong pagpahinga, umalis siya sa ibabaw ko. Bumangon at pumunta sa banyo, binalot ko ang aking katawan ng putting kumot habang tahimik na umiiyak. Lumabas siya sa banyo, nakatapis ng puting tuwalya, "I'll transfer the promised amount, wag kang mag-alala sumusunod ako sa usapan Hannah."

Tiningnan ko ang nakasarang pinto, na para bang hinihintay kong bumalik siya.

Patawad Xandro, I'm sorry kung nasaktan kita. Mahal parin kita.