Lolo Lucio (SSPG)

CHAPTER 7

"And anyone who disobeys me... will be punished." Mababa ngunit matalim ang kanyang boses. Hindi niya kailangang sumigaw upang maramdaman ng lahat ang bigat ng kanyang babala.

Sa loob ng ilang segundo ay wala ni isa mang nangahas magsalita.

Humugot ako ng malalim na hininga.

Oo, natakot ako.Ngunit mas kilala ko ang sarili ko.Kung sasabayan ko ang kanyang init ng ulo, siguradong hahaba lamang ang aming pagtatalo.

Kaya sa halip na umatras, marahan kong inayos ang gusot kong buhok at itinuwid ang aking damit. Itinaas ko ang aking baba at sinalubong ang kanyang nakamamatay na titig gamit ang mga matang punong-puno ng lambing at pang-aakit.

Isang mapaglarong ngiti ang sumilay sa aking mga labi.

"Oh... I'm sorry, Lolo Lucio," mahina kong sambit habang bahagyang kinakagat ang aking ibabang labi.

"Next time, hindi na ito mauulit... hmm?"Dahan-dahan akong lumapit sa kanya.Bawat hakbang ko ay puno ng kumpiyansa.Nang halos magdikit na ang aming mga katawan, marahan kong iniangat ang aking dalawang braso at ipinalupot ang mga iyon sa kanyang leeg.

Banayad kong hinaplos ang batok niya habang nakatingala sa kanyang mukha.

"Galit na galit ka ba talaga sa akin ha lo?" malambing kong bulong.

"Hindi mo ba ako kayang patawarin kahit minsan lang?" Bahagya kong isinandal ang aking noo sa kanyang dibdib na naglalambing. Naririnig ko ang malakas at mabagal niyang t***k ng puso.

"Alam kong mali ako and I'm sorry,please tell lola Mercedita hindi ko na 'to uulitin," dagdag ko sa halos pabulong na tinig.

"Pero hindi naman ako tumakas. Gusto ko lang magsaya sandali."

Marahan kong hinaplos ang kanyang pisngi gamit ang aking mga daliri.

"look at me lo.." Unti-unti niyang ibinaba ang tingin hanggang sa magtagpo ang aming mga mata.

"Nandito lang ako.At dito lang naman ako uuwi sa teritoryo mo."Saglit na tumigas ang kanyang ekspresyon, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang pagluwag ng kanyang panga. Ang nag-aapoy na galit sa kanyang mga mata ay tila unti-unting napalitan ng pagpipigil.

Hindi man siya agad nagsalita, alam kong naramdaman niya ang bawat salitang binitiwan ko.

"alam mo ba lo sobrang na miss kita,ang pakikipaglaro mo sa akin noon,kung paano mo ako alagaan lahat ng yun hindi ko kinalimutan lo" niyakap ko siyang muli at marahang hinaplos ang matipuno niyang dibdib.

"bakit lo hindi mo ba na miss ang iyong Nene?hmmm?" tumingala ako sa kanya ang kaninang matigas niyang mukha ay naglaho na at napalitan ng pormal na ikinatuwa ko ng lihim.

"next time don't do it again baby ok?" para akong nasa alapaap,pagkatapos ng pitong taon narinig ko muli ang pagtawag niya sa akin ng baby.

"ako pa rin ba ang baby mo ha lo?" paglalambing ko.

"of course nag iisa ka lang Nene"

(ayan na nagsimula na ang pang aakit ni Nene😆🤭)

He gently tucked a strand of my hair behind my ear,at bahagyang ngumiti

"Come with me... at nang mawala ang kalasingan mo." Sa malalim at mababang tinig ni Lucio ay kusa akong napasunod. Hindi ko man maintindihan kung bakit, pero sa simpleng paghawak niya sa aking maliit na bewang ay tila ba tuluyan nang nawala ang lamig ng gabi at napalitan iyon ng kakaibang init na gumapang sa buo kong katawan.

Patay-malisya akong naglakad sa tabi niya habang nakayuko, pilit itinatago ang pamumula ng aking pisngi. Ngunit sa kaibuturan ng aking puso ay halos mawalan na ako ng ulirat sa sobrang kilig.

Marahan akong napatingala sa kanya. Kahit seryoso ang kanyang mukha ay hindi maitatangging napakaguwapo pa rin niya. Ang matipunong pangangatawan, matalim na mga mata, at ang awtoridad na likas sa isang dating heneral ay lalo lamang siyang nagbibigay ng kakaibang karisma.

"Ahm... si Lola, Lo..." maingat kong tanong habang patuloy kaming naglalakad.

"Galit ba siya sa pag-alis ko?"

Hindi siya agad sumagot.

Ilang segundo muna ang lumipas bago niya ako sinulyapan.

"She's already asleep."Bahagya akong napanganga.

"Talaga?" Tumango lamang siya.

Ibig sabihin ay wala palang kaalam-alam si Lola Mercedita na lumabas ako ngayong gabi.

Unti-unti kong napagtanto ang lahat.

Kung ganoon... hindi pala utos ni Lola ang sunduin ako.

Si lolo Lucio...Siya mismo ang ang may utos na kunin ako sa bar ng mga tauhan nya.Hindi ko alam kung bakit, pero tila ba mas lalong lumakas ang t***k ng puso ko sa isiping iyon.

"Where are you taking me, Lo?" muli kong tanong.Hindi na naman siya nagsalita.Sa halip ay bahagya lamang siyang lumingon sa kanyang mga tauhan.

"You can all leave." Sabay-sabay na yumuko ang mga ito bilang paggalang.

"Yes, Don." Ilang sandali lamang ay isa-isang umalis ang mga lalaking nakasuot ng itim na amerikana, iniwan kaming dalawa sa loob ng napakatahimik na mansyon.

Napalunok ako.Hindi ko maipaliwanag ang kakaibang pakiramdam.Para bang sa lawak ng bahay ay kaming dalawa na lamang ang natitira.

Mahinahon niya akong inalalayan habang naglalakad kami patungo sa kusina.Napansin niyang bahagya pa ring pasuray-suray ang aking mga hakbang kaya hindi niya inalis ang kamay sa aking bewang.

"Careful." Napayuko na lamang ako.

" awws Sorry..." Pagdating namin sa kusina ay pinaupo niya ako sa isang mataas na upuan sa tapat ng marble island at tahimik siyang lumapit sa kitchen counter.

Isa-isa niyang inilabas ang tsarera, tasa, pulot, at ilang halamang tsaa.

Tahimik ko lamang siyang pinagmamasdan.Hindi ko akalaing ang isang dating heneral na kinatatakutan ng napakaraming tao ay marunong palang magtimpla ng tea.Maingat niyang ibinuhos ang kumukulong tubig sa tasa bago inilagay ang tea bag.

Ilang segundo niya iyong hinayaang lumubog bago nilagyan ng kaunting pulot.Pagkatapos ay inilapag niya ang tasa sa harapan ko.

"Drink."Napangiti ako.

"Ikaw talaga ang gumawa nito?" Hindi niya ako tiningnan.

"Hmm." Napatawa ako nang mahina.

"Akala ko hindi marunong ang mga katulad mong seryoso.Napakswerte talaga ng lola ko" Bahagya niyang itinaas ang isang kilay.

"What do you mean?"

"Ewan... akala ko puro utos lang ang alam mo." Sa unang pagkakataon ay nakita kong bahagyang umangat ang sulok ng kanyang labi.

Isang napakaliit na ngiti.

Ngunit sapat na iyon upang halos matunaw ang puso ko.

"Dangerous women shouldn't drink alone." Napatigil ako sa paghigop ng tsaa.Napatingin ako sa kanya.

"Why?"

"Dahil maraming lalaking naghihintay lang na samantalahin ang kahinaan nila." Tumango ako habang dahan-dahang humihigop ng mainit na tsaa.Unti-unti nitong pinawi ang hilo at init ng alak sa aking katawan.

Ngunit may isang bagay na hindi kayang mawala ng kahit gaano pa kainit ang tsaa...

Ang mabilis na t***k ng puso ko tuwing magtatagpo ang aming mga mata.

Tahimik ang buong kusina. Ang tanging maririnig ay ang marahang paghigop ko sa mainit na tsaa habang si Lucio ay nakasandal sa kitchen counter, hindi inaalis ang tingin sa akin.

"Feeling better?" malamig ngunit may bahid ng pag-aalalang tanong niya.

Tumango ako at bahagyang ngumiti.

"Oo... salamat, Lo." Hindi siya sumagot. Sa halip ay lumapit siya sa akin at marahang inalis ang ilang hibla ng buhok na tumatakip sa aking mukha.

"Next time," mahina ngunit mariin niyang saad

"don't ever drink that much again."

Napalunok ako habang nakatingin sa kanyang mga mata.

"Nag-alala ka ba?"

Ilang sandali siyang natahimik bago bahagyang tumango.

"I don't like seeing you in that condition." Hindi ko napigilang mapangiti.

"Kung gano'n... ikaw na lang ang magbabantay sa akin palagi."

Saglit siyang napatitig sa akin, saka bahagyang ngumiti.

"I always do." Muling bumilis ang t***k ng puso ko. Tahimik akong yumuko at nagpatuloy sa paghigop ng tsaa, habang siya nama'y nanatiling nakatayo sa aking tabi, wari'y sinisigurong ligtas ako bago matapos ang gabing iyon...

ANG SARAP ng pakiramdam ko kahit ilang araw pa lang mula ng dumating ako ay ramdam ko ang pag aalaga sakin ni lolo Lucio,sa ganung paraan tila nababawasan ang paninikip ng aking dibdib sa tuwing naiisip kong ikakasal na sila ni lola sa susunod na buwan.

"manang ang tahimik yata nasaan sina lola at lolo Lucio?" tanong ko sa mayordoma ng mansion.

"umalis sila ma'am may inasikaso sa paparating nilang kasal" tumango lamang ako at nagtungo sa pool upang maligo.

Ilang oras din akong nagbabad sa pool bago ko naisipang umahon,malapit na palang magdilim subalit hanggang ngayon ay wala pa rin sila.

Pumasok na lang ako sa aking silid para manuod ng Netflix,at nang napadaan ako sa silid nila Lucio ay bigla kong naalala ang gabing nakita ko silang dalawa ni lola kung paano siya nito pinaligaya ng husto gamit ang dila ng matandang babae.

Humiga ako sa kama at napabuntong-hininga. I feel horny sometimes. Natural lang naman iyon, lalo na sa tulad kong wala pang karanasang makipag s*x,liberated man ako sa America,pero sa usaping s****l it's a big no for me ang ibigay ko ang sarili sa lalaking hindi sapat ang nararamdaman ko.

Ipinikit ko ang aking mga mata

"f**k!" bakit ang maskuladong pwet ni lolo Lucio ang hindi mawala sa isip ko.Nagpa baling baling ako sa higaan,nag iinit ang aking pakiramdam basta ang alam ko ay napaka horny ko ngayon.Pinasok ko ang aking mga kamay sa loob ng kumot at nilihis ang suot kong panty

Mas lalo pa akong nag iinit nang sa pghimas ko sa aking pribadong katawan ay naglalaway na ang p***y ko sa aking kalibugan. Gamit ang dalawang daliri ng aking kaliwang kamay, ibinuka ko ang labi ng aking p***y habang ang kanang kamay ko ay hinihimas ang may kalusugan kong dibdib.

"ohhh lo s**t ahh dilaan mo ang p***y ko ahh" mas binilisan ko pa ang pagpasok sa dalawa kong daliri sa loob iniimagine na si lolo Lucio ang walang pakundangang nag aararo sa aking katawan.

"ahh lo i'm c*****g please dilaan mo pa" kagat labi kong idiniin ang aking mga daliri para mas lalo pa akong masarapan.

"ohh fuuuuuck!" napasigaw ako sa dami ng katas na lumabas mula sa aking p***y,humugot muna ako ng hininga bago ko ibinuka ang aking mga mata subalit pagbuka ko ay muntikan na akong mapasigaw,si Lolo Lucio ang nasa harapan ko ang kanyang mga mata ay nakatitig sa nakabukaka kong p********e!