“Nesi var? Ne oldu? Neden bana haber vermediniz?” Korkmaz hastaneye ulaştığında Ateş’e bir ders vermeye hazırlanırken, kızının küçük bedenini hastane yatağında görünce kısa bir an donup kalmıştı. Endişeli gözleriyle vücudunu tarayıp, iri parmaklarını kızının minik alnına değdirdi.
“Bakıcı seni aramış ama açmamışsın. Ben de telaşlandırmak istemediğim için o şekilde çağırdım seni…” Ateş’in konuşmasıyla bakışlarını kardeşine çevirdi.
“Onu aramak aklımdaydı, cevapsız aramalarını gördüm. Ama sen hastane falan deyince akıl bırakmadın bende.” Su hayranlıkla minik bir kızın etrafında pervane olan iki koca adamı izledi sessizce. Biraz köşeye çekilmiş ve onların telaşlı, endişeli hallerine dikkat kesilmişti. İster istemez içinde bir yer merakla kıvrılıyordu. Acaba küçükken kısa bir anda olsa etraf
