Çok tuhaf bir varlıktır insan. Bugün çok sevdiği bir şeyden, ertesi gün kaçmak ister. Bugün kaçmak istediğini de ertesi gün sever. Neyi neden yaptığını da bilmez çoğu zaman. Bildiğini sandığı şeylerin bir yanılsama olduğunu da anlamaz. Anladığı zaman da her şey için çok geç kalmıştır.
Evet geç kalır insan. En çokta kendine geç kalır. Okul, üniversite, iş, ev ve başka birçok şeye yetişme telaşesine o kadar kapılır ki, kendine geç kaldığını anlamaz. Hep erteler durur. Olur olmadık şeylere ayırdığı zamanın kısacık bir dilimini bile kendisine ayırmaz. Korkar.
Evet korkar insan. Kendine yetişmeye korkar. Kendini dinlemeye korkar. Kendine vakit ayırmaya korkar. En çokta kendi çığlığını duymaya korkar. Bu kadar korkunun içinde nasıl ayakta durur peki?
Ah işte o büyük bir yanılsama. Yıkıldığın
