Eve geldiğimde kendimi çok yorgun, bitkin ve tükenmiş hissediyordum. Bazı şeyleri gerçekten aklım almıyordu ve üst üste gelen bu olaylar mideme kramplar sokuyordu.
Her şeyi Kuzgun’a soracaktım ama öncelikle kendime kafa izni vermeli, kızlarla konuşmalı ve onlardan da fikir almalıydım. Eve geldiğimde kimse evde değildi. Ben geldikten yaklaşık yarım saat sonra kapım tıklatıldığında kim olduğunu anlamayarak kapıya gittim.
Kesinlikle görmeyi beklediğim kişi Kuzgun değildi.
Üzerinde takım elbisesi vardı, şirketten geliyor olmalıydı. Kravatını gevşetmiş, saçlarını hafif dağıtmıştı ve o... Fevkalade görünüyordu.
Gördüğüm gerçekleri bir rafa itip onunla hasret gidermek istiyordum.
Yüzünde yorgun bir gülümseme belirdi. Çok çalıştığı her halinden belliydi.
“Selam günümü güzelleştiren.” Diye m
