Dudaklarımız da sigara dumanı gibi süzülen tüm kelimeler yakıcı bir gerçekliğe sahipti. Bedenim altında yatan o dize getirelemez kişiliğim her dakika önüme çıkmaktan çekinmiyordu. Aldığım soluk ciğerlerimi delip geçerken Kuzgun Ali ile beraber el ele dışarıya, ablamın yanına doğru yürüyorduk. Ablamın açık kahverengi sırma gibi uzun saçları görüş alanıma girdi. Oturduğu tekerlekli sandalyede sırtı bize dönük, yakar top oynayan küçük çocukları izliyordu. Onu öyle, bir başına görmek kalbimi öyle çok sızlattı ki kendime kızdım. Yanında olamadığım ve ona destek olamadığım için ciğerlerim parçalandı.
Yüzüme bir gülümseme kondurup elimi omzuna koyduğunda irkilmedi bile. Kafasını kaldırıp bana baktığında ela gözlerinin güzelliği ile büyülendim. Ablam diye demiyorum çok ama çok güzel bir kadındı.
