Hastaneden çıktıkları gibi Cihan'ı da alıp eve getirmişlerdi. Etrafa meraklı gözlerle bakan adam sade salona girince yönlendirildiği koltuğa oturmuştu.
"Ah oğlum böyle de hiç olmadı ama ne yapalım kader utansın," diyen Kevser ile duraksadı Kader. Gözleri büyürken koluna dokunup "Mukadderat demek istiyor alınma hemen," diyen Devrim ile içi rahatladı. Başını hafifçe sallayıp salonda Cihan'a en uzak koltuğa yöneldi. Annesi hemen Cihan'ın yanına otururken Ömür de diğer yanına oturmuştu.
"Nasılsın evladım iyi misin? Ağrın sızın varsa söyle lütfen..."
"Eksik olma Kevser teyze iyiyim şükür. Hastane ortamından uzaklaşmakta iyi geldi," diye açıklama yapan Cihan, bakışlarını salonda gezdirdi. Bu esnada gözleri halıda bir noktaya bakan Kader'e takıldı. Kadının mahsun bir hali vardı.
"Size de zahm
