"Şu kabloyu da bağlayınca..."
"Oldu! Oldu!" diyerek ayağa fırlayan Mehmet, dayısının yardımıyla iskeletini hazırladığı biyonik elin hareket ettiğini haykırıyordu.
Yeğenine sevgiyle bakan Devrim, "Kabloyu yanlış yere bağlamışsın yoksa çoktan çalışırdı," diye açıklama yaparak gelecek tüm övgüleri engellemiş oldu.
"Off! Hepsi sınıftaki kızlar yüzünden, çok konuşuyorlar dayı. Eve gelene kadar kafam şişiyor... Bak bir kabloyu bile bağlayamıyorum sonra," diyerek şikayette bulunan yeğenini kolunun altına çekip saçlarını karıştırdı. Kıkırdayan çocuğu saçlarından öpüp "Öyle her duyduğun sesle dikkatin dağılacaksa işimiz var seninle," deyip sadece sağa ve sola dönebilen biyonik elin elektriğini kesti.
"Demek bunu kendin yaptın..."
Omuzlarını silken Mehmet, "Biraz basit oldu ama işimizi görür,"
