CHAPTER 23
ANTON DEVIER Naaliw akong makipag asaran kay Jasmine, hindi naman siya pikon pero talagang sumasagot siya lalo kapag naiinis sa akin. Hindi ko na rin iniisip kung halata na ba ako sa ginagawa kong pang aasar sa kanya o mas tamang sabihin na pang iistalk ko sa kanya. Wala na din akong pakialam kahit sabihan niya ako ng gurang, basta ang alam ko gusto kong manatili sa tabi niya. Kahit puro asaran, kahit puro irap ang kapalit. Okay lang basta nakikita ko siya. “Okay, enough,” sabi ni Jasmine. “Mag-oorder lang ako.” sabi niya. “Samahan kita,” agad kong sabi. “Hindi na kailangan, may mga paa ako kaya kong maglakad” mabilis niyang sagot. Tumayo pa rin ako, ipinilit ko pa rin na samahan siya. “Kailangan kong samahan ka,” sagot ko. Napalingon siya sa akin, nakataas na naman ang isa
- Writer
