JASMINE LOPEZ
Humugot ako ng malalim na hininga habang tahimik na nakaupo sa sofa. Mabigat ang dibdib ko habang nakatingin sa garden sa labas. Pakiramdam ko para akong nakakulong sa sitwasyong ako rin mismo ang gumawa. Para akong ibon na hindi makalipad dahil wala akong kalayaang magdesisyon para sa sarili ko.
Hindi ko alam kung tama pa ba ang ginagawa ko. Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kakayaning magpanggap na okay ako.
Tahimik lang si Mommy sa tabi ko. Alam kong naghihintay siya ng sasabihin ko pero kahit ako hindi ko maintindihan ang sarili ko. Gusto kong sundin ang puso ko… pero natatakot akong masaktan ang mga taong buong buhay na nagprotekta sa akin.
“Mom…” mahina kong tawag habang nakahawak sa tiyan ko. “Masama ba akong anak?”
Mabilis niya akong nilingon.
“Bakit mo nam
