Napakatahimik ng gabi. Tanging mga hagulgol ko lang ang maririnig sa buong bahay. I am punching Atlas chest with my right hand while I am holding his shirt with my left hand. Hindi ko alam kong may lakas ba ang bawat hampas ko sa dibdib nito. Ang tanging alam ko lang gusto ko ring saktan si Atlas katulad ng sakit na pinaparanas niya sa akin sa loob ng sampung taon. For making me feel worthless.
I cried my heart out. Hindi na ako nahiya kahit pa makita niya ang kahinaan ko na matagal ko nang tinatago. Kahit pa mawala ang poise ko sa harap nito. Ang alam ko lang, gusto kong umiyak nang umiyak dahil sa sakit at paghihirap na nararanasan ko simula nang magdesisyon akong mahalin si Atlas. Simula nang ipilit kong makasal kami.
I am dying and hurting inside from the pain that only me can unde
