[9]
ความลับของสามี
ข้าวของที่ตระเตรียมไว้ พร้อมแล้วกับการออกจากสวนกล้วย อารดานั่งรอสามีอยู่ที่แคร่หน้ากระท่อม ก่อนที่ชาอุ่นร้อนแก้วหนึ่งจะถูกยื่นส่งมา เธอจิบชาเล็กน้อยให้ไออุ่นหอมๆ ค่อยๆ ไหลลงคอ
“จิบชาแล้วกลับบ้านกัน” เขาเอ่ยขึ้น
อารดาใจหายแปลกๆ สองอาทิตย์ที่อยู่ที่นี่ เหมือนว่าไม่นานแต่ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น กลับบันทึกในความทรงจำของเธออย่างแนบแน่น ทุกเรื่องราวที่มีเขายังชัดเจนในความทรงจำพอๆ กับความอ่อนหวานแต่ซ่านสุขที่เขาบำรุงบำเรอจนอิ่มเปรม หัวใจเธอแข็งแรงขึ้นนะ เธอเชื่อว่ามันเป็นอย่างนั้น
“มองอย่างนั้นผมเขินแย่” ศรัณท้วงแล้วขยับไปนั่งเบียดหล่อนอีกนิด
“มองไม่ได้เหรอ ทีตัวเองยังแอบมองฉันบ่อยๆ เลย”
“ก็ผมรักนี่”
“รักอีกละ เพราะเป็นเด็กสินะ ถึงได้พูดคำว่ารักได้ง่ายเสียจริง”
“คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก ถึงผมจะเด็ก แต่ กล้วย ผมไม่เล็กนะครับ” เขาเอ่ยเย้าแล้วยักคิ้วให้
อารดาเผลอมองลงไปที่เ
