น้องสามีกลับบ้านไปแล้ว อารดาเดินขึ้นเรือนเพียงลำพัง อยู่ๆ สองขาก็หนักอึ้งขึ้นมา นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไมต้องมาเกิดกับเธอด้วยก็ไม่รู้
“แม่อุ่น นั่นแม่อุ่นรึ!”
เสียงของหญิงชราที่ถามไถ่ทำเอาอารดาอยากจะร้องไห้ เธอเดินเข้าไปหาท่าน นั่งลงใกล้ๆ แล้วกราบลงบนตักของย่า อยากปลดปล่อยหยดน้ำตาแต่กลัวว่าหญิงชราจะรู้
“อะไรกัน มาไม่บอกไม่กล่าว แล้วพ่อรัณล่ะ” ถามหลานแล้วดึงร่างหลานขึ้นนั่ง อารดาดูแปลกๆ ชอบกล สีหน้านั้นไม่ดีเท่าไหร่ “ทำไม หรือติดโรคจริงๆ ละนั่น”
เธอส่ายหน้าดิก ดึงมือย่ามากุมแน่น
“ทำไม...ย่าไม่บอกว่าเขามีลูกแล้วคะ”
ย่าพร้อมถอนหายใจยาว มองไปข้างหน้าครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองหลานคนโต
“แค่เด็กตัวเล็กๆ เป็นปัญหาด้วยรึ เด็กนั่นน่ะ อ่า...เจ้าฟีฟ่ามันน่ารักออก ฉลาดมากด้วย”
อารดารู้ดีเลยล่ะ อย่างน้อยเธอก็ออกจากสวนกล้วยมาได้เพราะฟีฟ่า
“หนูควรทำยังไงดี”
“ต้องกังวลขนาดนั้นด้วยหรือแม่อุ่น หล
