หญิงสาวสะบัดก้นจะก้าวเข้าห้องนอน หน้าชานเงียบสงัดมีเพียงเสียงลมหวีดหวิวและเสียงแมลงกลางคืนร่ำร้องเท่านั้น ชนนท์หยุดยืนที่หน้าบันได เขาเห็นเธอเข้าและโบกมือเรียกหย็อยๆ
“อะไร”
“ขอน้ำกินหน่อยสิ คอแห้งมากเลย เร็วๆ”
“อยากกินก็ลงไปกินในครัวข้างล่างโน่น ฉันไม่ใช่คนใช้นะ”
“แต่เธอ...เป็นเจ้าบ้าน”
“อย่ามาฝันเฟื่อง อยากได้อะไรอยากกินอะไรไปหาเอาเอง มาอยู่บ้านเขาฟรีๆ ยังจะมาเรียกร้องโน่นนี่ นิสัยเสีย”
“นี่!? ฉันขอร้องดีๆ ทำไมต้องมาด่าด้วย”
“ก็มันจริงนี่นา หรือจะเถียง”
“แหม...ปากดีอย่างนี้อยากจะเอาอะไรกระแทกจริงๆ อยากรู้นักว่าจะพูดเป็นคำหรือเปล่า หรือจะทำได้แค่ครางกระเส่าอย่างเร่าร้อน”
“ลามก!”
“โอ้ว...รู้ด้วยหรือว่าจะเอาอะไรกระแทก เข้าใจกันง่ายขนาดนี้หรือว่าอยากลองฮะ!”
ชนนท์ว่าแล้วทำท่าปลดกระดุมกางเกงยีน อรุณฉายกลืนน้ำลายหนืดๆ ลงคอ ถอยห่างเขายามที่เขาเดินหน้าเข้ามาหา ไม่ใช่ว่าไม่เคยถูกผู้ชายร
