“ที่โน่นเป็นยังไงบ้าง”
‘ก็เหมือนเดิม ปกติดี’
“ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าให้ใครย่องเข้าห้องเชียว”
‘หือ? ใครจะมาย่องเข้าห้องผม จะบ้าเหรอ คุณอุ่นก็...’
“ก็ฉันห่วงนี่นา น่าจะมาด้วยกัน วันนี้ที่บ้านมีเรื่องด้วย ฉันทะเลาะกับป้ายกใหญ่เลย”
‘โอ...อะไรอีกละทีนี้ แล้วเป็นยังไงบ้าง เจ็บตัวหรือเปล่า’
“นิดหน่อยน่า ฉันตบยัยรุ้งไปสองทีด้วย โมโหนี่นา เอะอะก็ง้างแขนจะตบ ฉันเลยตบบ้าง”
‘โอ...คุณพระ! เดี๋ยวนี้ตบเป็นแล้วแฮะ เก่งมากครับคนดี’
“ก็เห็นรัณคอยห่วงแล้วไม่สบายใจไง ไม่อยากทำให้รัณห่วงอีก”
‘น่ารัก’
พอถูกยอก็ได้ยิ้มแป้น อันที่จริงการได้เอาคืนบ้างก็รู้สึกดีนะ เหมือนได้ระบายเรื่องราวที่ทำให้เจ็บช้ำน้ำใจ และเธอคิดว่า ถ้ามีใครแตะต้องเธออีกละก็ เธอจะซัดไม่เลี้ยงเหมือนกัน เธอเพิ่งค้นพบตัวเองน่ะ
“ยังมีงานที่บริษัทที่ต้องจัดการ คงไม่ได้กลับในวันสองวันนี้แน่ๆ”
‘ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้ แล้ว...งานที่ธนาคาร’
อา
