“โอ...พี่...พี่รัณ ทำไม...ถึงได้ร้อนแรงอย่างนี้นะ อื้อ...” พูดอีกก็ถูกบดจูบลงมาอีก เธอไม่ไหวแล้ว อ้าปากรับเอาลิ้นเขา ให้เขาดูดชิมลิ้มรสเสียให้พอ ผู้ชายบ้าอะไร ทำไมจูบเก่งอย่างนี้นะ “อ๊ะ!?”
อรุณฉายเผลอร้องออกมาเมื่อถูกผลักให้ล้มหงายบนแคร่หลังน้อย ก่อนที่เขาจะขยับขึ้นคร่อมเธอ หัวใจในอกเต้นแรงเต้นถี่ หรือว่าเธอไม่ได้ขึ้นเตียงกับผู้ชายนานเกินไป ผู้ชายคนสุดท้ายที่เธอคบด้วย เลิกกันตอนไหนนะ ตอนต้นปี หรือว่าปีที่แล้วกันนี่ ทำไมถึงรู้สึกโหยหาคนตรงหน้าเหลือเกิน เขาช่างเป็นนักรักผู้เยี่ยมยอด ไม่ได้บุ่มบ่ามยัดเยียดตัวตนเข้าใส่ แต่กลับขยับลงไปเบื้องล่าง เพื่อแตะต้องสัมผัสเนินเนื้ออวบอูมของเธอด้วยปลายลิ้นอุ่นร้อน
“อืม...ดี...ดีมากเลย อื้อ...”
“ชู่ว์...” เขาส่งสัญญาณให้สาวเจ้า กลัวว่าเสียงครางของหล่อนจะทำให้คนในกระท่อมข้างๆ ต้องตื่นขึ้นมาดู และในที่สุด บทเพลงสวาทหนนี้ก็จะต้องหยุดการบรรเลง เขาไม่ยอมหรอ
